Ecobibl

Over het gezag van de wetenchap

2012-04-24T10:10:00.000+02:00

Dijstelbloem, H., & Hagendijk, R. (2011). Onzekerheid troef: Het betwiste gezag van de wetenschap. Amsterdam: Van Gennep.In deze bundel worden aan de hand van verschillende cases gekeken naar het gezag van de wetenschap. Aan bod komen onder meer de maatschappelijke discussie over Genetische Manipulatie, Baarmoederhalsvaccinatie, de ‘onverwachte’ bankencrisis’, de schuivende voedselvoorlichting,de falende forensische uitspraken, de kafkaiaanse systeemfouten in overheidsbestuur en de citizen science in leefexperimenten. Dat maakt de bundel heel divers, maar uiteindelijk komen Dijstelbloem en Hagendijk toch wel tot een eenduidige conclusie: het gaat niet zozeer om wetenschap an sich, maar om de maatschappelijke toepassingen ervan en arrogantie en ivoren toren-gedrag van wetenschappers werkt contraproductief.
Een aantal interessante punten worden aangereikt:
• rol van het publiek: De ‘deficit hypothesis’, de idee dat het publiek domweg te weinig kennis en begrip heeft van wetenschap om zinvol deel te nemen aan publieke discussies en democratische besluitvorming leeft nog steeds onder de gevestigde wetenschappers. Inmiddels is toch wel duidelijk dat er beter naar het publiek moet worden geluisterd en met het publiek moet worden gecommuniceerd. Maar door ‘zelfoverschatting en chronisch gebrek aan institutionele zelfreflectie’ neemt de vervreemding tussen publiek en wetenschap alleen maar toe.
• rol van de media : De scheiding tussen nieuwsvorming en beleidsvorming raakt vervaagd en dat leidt tot een ‘gemediatiseerde tijd”(-politiek – bestuur). De politiek van veelvoudigheden stelt dat gezaghebbend bestuur georganiseerd moet worden in een wereld van hyperrealiteiten, waarin politici meer dan eens zullen moeten reageren op incidenten en beelden en op betekenissen die anderen (..) toeschrijven.
• houding van de ‘wetenschap’: In het debat over de HPV-vaccinatie voor meisjes speelt de Gezondheidsraad een rol in het communicatieproces die onzekerheid oproept. Ze presenteren zich als stem van de wetenschap, maar ze overstijgen de wetenschap in een poging tot oplossing voor een maatschappelijk vraagstuk te komen. Roger Pielke heeft de verschillende rollen van de wetenschapper beschreven in een vierveldentabel, waarbij de ‘pure scientist’ maar zelden voorkomt. De werkwijze van de Gezondheidsraad, de combinatie van wetenschappelijke gegevens en morele en politieke overtuigingen leiden tot een houding die Pielke noemt ‘stealth issue advocacy’. Door deze houding had het publiek het gvoel niet goed voorgelicht te zijn en ontstond er grote twijfel en onrust. Beter ware het geweest om de houding aan te nemen van ‘honest broker of policy alternatives’.m Dit had kunnen leiden tot meer openheid en overleg in samenstelling van het advies, waardoor er ook niet een gelijkluidend advies uit was gekomen, maar een aantal scenario’s.
• rol van systemen: Twee hoofdstukken worden besteedt aan de waarde van de economische wetenschap, waarbij het voorspellen een belangrijke functie heeft. Aan de hand van geschetste modellen kunnen voorspellingen worden gedaan. Zaak is wel om dan alle factoren die van invloed zijn erbij te betrekken. Met als conclusie dat het vertrouwen in de economische wetenschap afhangt van de geldigheid van de gebruikte modellen. Noodzakelijk is een open leerproces en streven naar continue verbetering van systemen.
• rol van voorlichting: In het hoofdstuk over voedselvoorlichting komt aan de orde dat het vertalen van uitkomsten van wetenschappelijk onderzoek naar verantwoord individueel dan wel collectief handelen nog niet zo eenvoudig is. De wetenschap die nodig is in de publieke ruimte betreft niet zozeer verschuivende zekerheden, maar zoekt nar goede manieren om onzekerheden te hanteren. En ‘In plaats van het lab te laten regeren over complexe praktijken, start zulke wetenschap vanuit die praktijken”.

Conclusie: ‘omgaan met onzekerheid in wetenschap, politiek en samenleving’.
De beschreven controverses zijn niet zozeer wetenschappelijke als wel maatschappelijke controverses. ‘wetenschap staat bij de burgers in hoog aanzien, de verwachtingen zijn hoog gespannen en de ermee geassocieerde potentiële persoonlijke, commerciële en collectieve belangen groot. Maar daarom wordt ook de schijn van partijdigheid en vooringenomenheid gemakkelijk gewekt en geëxploiteerd door burgers die afwijzend of argwanend staan ten opzichte van plannen, voorstellen en projecten. Er zijn allerlei aanwijzingen dat burgers wetenschap erg belangrijk vinden en veel vertrouwen hebben in wetenschappelijke instellingen. Maar tegelijkertijd zijn veel burgers uiterst wantrouwig als wetenschappelijke expertise lijkt te worden vermengd met commercie of politiek. “
En nog een laatste aardige zin:, “Dat het primair maatschappelijke kwesties zijn waarin wetenschap en technologie een belangrijke maar niet allesbepalende rol spelen, is een inzicht dat vooral wetenschappers nog wel eens over het hoofd lijken te zien. “

Ik lees zojuist dat de Jonge Akademie een advies m.b.t. wetenschapscommunciatie heeft uitgebracht. Tussen onderzoek en samenleving: Aanbevelingen voor optimale wetenschapscommunicatie. De Jonge Akademie. 2012 | 28 pagina's | ISBN 978-90-6984-643-9 | Gratis te downloaden.

Library Camp: Unconference

2012-04-05T11:47:00.013+02:00

Mijn eerste 'unconference': "Er is vantevoren geen inhoudelijk programma, alleen een raamwerk-agenda. Er zijn dus ook geen Powerpoints of andere slideshows.
Het is gebaseerd op de principes van OpenSpace."

De 'Open space' uitvoering was wat lastig (tussentijds veranderen van sessie was niet echt aan de orde), maar verder was het een echte unconference, een informeel samenzijn, waarbij er niet een persoon was die iets heeft voorbereid, presenteert en de discussie voorzit.
Het mooiste deel was meteen aan het begin bij het - uitgebreide - voorstel rondje.
Prachtig wat een mooie verzameling professionals.
We konden allemaal onszelf introduceren en aangeven wat we zouden willen bespreken tijdens die dag. Er waren zo'n 100 deelnemers en ik heb hieronder een kleine 58 onderwerpen genoteerd.

Daar werd een agenda van gemaakt verdeeld in 5 sessies. Iedereen kon zelf een sessie kiezen. Tijdens de sessies werd gediscussieerd over het onderwerp.
Uiteraard veel over de rol en de toekomst van de bibliotheek en de bibliothecaris.
Over klantvriendelijkheid en klantgerichtheid, over in contact komen met klanten, sociale media en rolmodellen. "De klant wil geen boormachine kopen: hij wil gaten boren".
Over de houding van de bibliothecaris als facilitator, als antenne, over het omgevingsbewustzijn: zowel bibliothecaris als klant moeten weten wat mogelijk is, oude structuren moeten worden doorbroken. Het ging over 'De klant is koningin' en over de 'Bibliotheek van 100 talenten'. Over 'gamen als katalysator', 'the floor is yours', het retail concept, de bibliotheek als studieruimte, als stekkerruimte, als stiltecentrum, als huiskamer.
- Wel leuk als die OB inbreng: ik heb nog nooit in een OB gewerkt, misschien toch nog eens proberen:) -
Maar ook wat te doen als je fysieke bibliotheek wordt opgeheven. Je verliest je focuspunt, de neutrale ruimte om contact te leggen met je klant. Moet je verder gaan als 'bibliografie'? De fysieke bibliotheekruimte bedoeld voor kennis delen, tools introduceren, waar je deskundig personeel vindt die je begeleidt naar informatie.

Helaas niet gesproken over inzet en taak in multimediale videoprojecten nog over businessmodellen voor open access. Maar het was een alleszins inspirerende bijeenkomst, waarbij ik veel mensen heb gesproken en veel heb gehoord waarover ik nog eens kan nadenken.
En dat alles terwijl het kampvuur brandt: op naar het volgende 'bibliotheek kamp'.
'Bibliotheek als begrip een heel sterk merk, dat moet je niet verkwanselen door allerlei modieuze naamgeving. In marketing-termen is het concept 'bibliotheek' ijzersterk.

Symposium Databeheer

2012-03-22T22:20:00.002+01:00

Op donderdagmiddag woonde ik het symposium bij ‘Databeheer in de praktijk’. Laurens Sesink, de symposiumvoorzitter (DANS) introduceerde de middag door te constateren dat het onderwerp ‘beheer onderzoeksdata’ erg leeft en dat er veel bijeenkomsten over zijn. Dat kan ik bevestigen: ik heb zelf heel wat praatsessies meegemaakt over dit onderwerp (vanuit het Onderzoeksdataforum en in een poging om databeheer cursussen in de praktijk toe te passen) en ik zie ook heel veel nieuwe gezichten, maar ook een aantal bekenden, 35 in totaal.

CARDS: Controlled Access to Research Data Stored securely gaat vnl. over het beheer van onderzoeksdata ten tijde van het lopende onderzoek . Dus nog niet over duurzame opslag, dat is toch weer een ander (vervolg) verhaal.
Vanmiddag gaat het speciaal over het project CARDS. Er is een eindrapport verschenen en projectleider Ana van Meegen geeft daarover uitleg. Meerdere universiteiten hebben aan Cards meegedaan en hoewel de details verschilden per discipline is het algemene beeld toch wel overal hetzelfde (helaas nog steeds wat ikzelf al in 2007 constateerde): er is veel onwetendheid, veel onbegrip over wat mogelijk en voorhanden is en wat niet, ook m.b.t. de rol van de verschillende spelers: onderzoeker, ondersteuner, ict-er.
Uitgangspunten waren: de onderzoeker staat centraal, optimale ondersteuning, hands-on learning. Bedoeling is te komen tot een professionalisering van de ondersteuning (in eerder project was al eens geconstateerd dat onderzoekers ondersteuning wilden) en een inventarisatie van de wensen van de onderzoekers.

De ondersteuning kenmerkt zich door heel veel verschillen, in aard en niveau, vanuit bibliotheek, vanuit ICT, vanuit Research Support en met ook weer een keur aan benamingen waaruit de rapporteurs uiteindelijk met ‘dataspecialist’ naar voren kwam, maar tijdens de bijeenkomst bleek ook de ‘datasupporter’ als benaming wel over aanhangers te beschikken.
Onderzoekers blijken niet geïnteresseerd in verrijkte en/of open data. Onderzoekers willen bij voorkeur controle over hun data en zicht houden op wat ermee gebeurd. Ze willen minimaal tijd investeren en een vlotte technische infrastructuur en ondersteuning en advies bij metadatering, digitalisering en naast allerlei tips ook graag ondersteuning bij uitvoering.

De aanbevelingen van het CARDS project zijn:
- Zorg voor helder beleid
- Zorg voor goede ondersteuning
- Zorg voor bruikbare infrastructuur

Een van de concrete projectuitkomsten is de informatietoolbox voor het opzetten van een datamanagementplan. Deze toolbox kan vanaf de site van DANS worden gedownload.

De verschillende deelprojecten werden uitgevoerd op de verschillende universiteiten. Tijdens deze middag kregen we iets te horen over de projecten bij de UvA (Driek Heesakkers), UL (Peter Verhaar), UvT (Rob Grim) , UT (Maarten van Bentum) en VU (Peter Sol).
Zo bleek tijden de projecten in Amsterdam (UvA) dat er weinig bekend was, de pilot toonde de gaten in infrastructuur, en de onbekendheid met standaarden. Er waren veel vakgroepspecifieke vragen, en ook vraag ook om digitalisering en auteursrechtenkwesties.
In Leiden werd het project uitgevoerd door een VRE: virtual research environment op te zetten, met behulp van Sharepoint software, waarin de onderzoeker meteen kan uploaden geluidsopnamen en beschrijvingen toevoegen en gedetailleerde toegangsrechten regelen. Bij ondersteuning is meer vakkennis nodig en bij onderzoeker meer kennis van conventies, toch een positieve evaluatie met een helder idee voor vervolg i.s.m. 3TU.
Bij het Taxi-project in Tilburg ging het uiteindelijk over gebruik van internationale standaarden en software op gebied economische statistieken. Er blijkt weinig bekendheid over toch algemeen geldende standaarden zoals SDMX en open source software Fusion Registry.
In Twente werd een datacatalogue tool ontwikkeld in eXist voor intern beheer met goede zoekmachine, maar een Spartaanse gebruikersinterface. De ondersteuning zorgt voor basiskennis op gebied data management en de infrastructuur is primair. Een goede relatie met IT is essentieel.
De IT van VU heeft CARDS ingebed in DMS, het Document management Systeem waarbij giga- opslag bij onderzoeker blijft buiten de zoekmachine. Zij vinden dat capaciteit vanuit de centrale organisatie geregeld moet worden.

Na de presentaties van de projecten volgt een korte breakoutsessie, waarbij we in groepjes kunnen discussiëren over de aanbevelingen van het CARDS-project en dan m.n. wie is aan zet om welke noodzakelijke actie te nemen m.b.t. ondersteuning onderzoeksdata-beheer.
Uitgangspunt moet zijn speciale standaarden en metadata, die liefst centraal en internationaal gehanteerd worden, en verantwoordelijk financiers om eisen te stellen.
Ontbrekende en/of haperende infrastructuur, niet alleen technische, maar ook qua beheersorganisatie, moet op nationaal niveau worden aangepakt en er moet een uitspraak komen van Surf en eScience. Meer focus op delen en niet op archiveren, vakinformatie is noodzakelijk dus disciplinegerichte aanpak .

De rol van SURF in dit geheel was de uitvoering van het Surfshare programma. Als een vervolg wil Surf een Dutch Research Data Commons creëren, althans het draagvlak daarvoor onderzoeken met workshops en overleg. Het onderzoeksdataforum krijgt een vervolg als een Special Interest Group waarschijnlijk onder de naam Research Output.

Discovery services

2012-03-02T12:14:00.006+01:00

Wat is een discovery service?
Een discovery service is een stap in de geschiedenis van het zoeken in bestanden.
Er is een opbouw zichtbaar in het zoeken in bibliotheekbestanden. Eerst had je alleen het zoeken in de bibliotheekcatalogus. Later kreeg je als bibliotheek ook toegang tot andere catalogi, tot de Nationale Catalogus (nu Picarta) en tot andere bestanden (bijv. Pubmed/Medline, Web of Science en journal platforms zoals Science Direct , Springer Link , Wiley Online en veel meer).
Dan rijst al snel de vraag “Kunnen we al die bestanden niet in één keer doorzoeken in plaats van een voor een.?”
Het begin van een Meta Search Engine, een zoekmachine die tegelijkertijd meerdere zoekmachines bevraagt en het antwoord dus tergugeeft uit diverse databases.
Een bekende toepassing van een meta search machine is de Metacrawler, een zoekmachine, die tot mijn verrassing nog steeds bestaat en tegelijkertijd zoekt in Google, Yahoo en Bing.
Toen de ontwikkeling wat verder gingen is de term Meta Search Engine een beetje uit de mode geraakt en is de term ‘Federated search’ geworden. In Wikipedia wordt aangegeven dat er wel een nuanceverschil is (Federated Search gebruikt beter de voor de betreffende database aangemaakte indexen dan Metasearch), maar de NISO (National Information Standards Organization – US) ziet ze als synoniem.

Het grote probleem zit hem ook altijd in de indexen. Als je optimaal gebruik maakt van de mogelijkheden van een bij een bepaald bestand behorende index dan zal je zoekresultaat ook beter zijn. Zo is bijv. Een ‘topic’ search in Web of Science niet te vergelijken met een Mesh-heading search in Pubmed, terwijl ze toch beide zoeken op een onderwerp. Maar waar topic in WoS allerlei, niet gestructureerde woorden uit de titel en het abstract kan bevatten, zijn de Mesh-headings scherp gedefinieerde trefwoorden die in een gestructureerd verband met elkaar nog kunnen worden ingeperkt en/of uitgebreid. Gebruik van de eigen indexen voor een bestand is dan ook aan te bevelen, dat was zeker zo in de tijd van vóór het full-text zoeken. De zoekalgoritmen zijn sterk verbeterd.

Discovery services (of Web-scale discovery) gaan een stapje verder en gaan uit van een eigen gezamenlijke index voor diverse bestanden. Je zoekt in één index en je krijgt geïntegreerd uit een aantal bestanden het antwoord terug. In de Federated Search Blog geeft auteur Sol een aardige uitleg over discovery services (uit 2009) en Jason Vaughan heeft het in American Libraries uit 2010 over Web-scale Discovery.

Er zijn een aantal commerciële aanbieders van discovery services. Dat zijn intermedairs die contacten en licenties hebben afgesloten met uitgevers om de inhoud van hun databases te gebruiken om een ‘unified index’op te bouwen. Zij bieden een centrale service aan en daar kun je dan je eigen databases aan toevoegen. De oplossing is ‘in the cloud’d.w.z. op de servers van de aanbieders.
Aanbieders zijn:
Primo (Exlibris), Ebsco iscovery Service (EDS) , Summon (Serials Solutons) en nog een lijstje (zie de site Unified Resource Discovery Comparison van Lukas Koster en Andy Ekins) soortgelijke aanbieders. Opmerkelijk is dat het meestal gaat om tijdschriftagenten, dan wel leveranciers van link solvers of soortgelijke koppeling van tijdschriftenartikelen metadata aan de full text.

Op 26 januari zijn we in vergadering bijeengeweest, met een aantal KNAW-instituten om de mogelijkheden te bekijken en te bediscussiëren van discovery services. Als gast was daarbij aanwezig Lucas Koster van de UvA. Lukas vertelde ons over het selectieproces en de implementatie van de Primo Discovery Services bij de Universiteitsbibliothehttp://www.blogger.com/img/blank.gifek Amsterdam.

Ter voorbereiding konden we het artikel over Discovery Services uit Library Technology lezen en diverse discovery services raadplegen.
Na de bijeenkomst bleven nog genoeg vragen over. Een van de leukste was die van een van de KNAW-collectie-instituten, die zelf veel databases maken, over de mogelijkheid om al de eigen databases met een unified index toegankelijk te maken.
Nu resten ons de vragen van onze licentie-manager te beantwoorden:
Hier volgen de vragen:
1. Wie heeft wat aan een DT? Waarom?
2. Wat gaat er mis voor wie zonder een DT? Waarom?
3. Voor wie is een DT niet interessant? Waarom?
Stel dat een DT nuttig is:
4. Wanneer een DT?

En die ga ik komend weekend maar eens beantwoorden.

Surf Onderzoeksdag

2012-02-15T12:42:00.009+01:00

De ondertitel van deze dag luidt: “Inspiratie voor ICT-gebruik in onderzoek” en in de beschrijving van de dag staat: “ Op de SURF Onderzoeksdag laten onderzoekers zien hoe ICT-methoden en -hulpmiddelen wetenschappelijk onderzoek, en de presentatie daarvan, kunnen verrijken en vernieuwen.”
In een uitverkocht MediaPlaza (van de Jaarbeurs) druppelden de 200 deelnemers wat verlaat binnen i.v.m. de aangepaste NS-dienstregeling vanwege het winterweer. Jammer dat er na een uurtje staan in de trein nauwelijks zitgelegenheid is in Media Plaza om koffie te drinken, maar gelukkig was er wel – gratis – wifi en ik heb zelfs een stopcontact gevonden.
Over het onderwerp was ik een beetje op het verkeerde been gezet, omdat ik de uitnodiging voor deze dag vanuit de SurfShare maillijst had gekregen. En ik was betrokken bij het onderzoeksdataforum als onderdeel van SurfShare, dus tot vlak voor de dag was ik in de veronderstelling dat het om onderzoeksdata ging. Maar SurfShare was natuurlijk veel breder. Hoewel ik het niet meer expliciet zie sta, dacht ik wel dat deze dag een afsluiting van SurfShare betekende. Het gaat daarbij op ‘open onderzoek’ met trefwoorden als open access, collaboratories, verrijkte publicaties , samenwerking en dus ook toegang tot onderzoeksdata.
De opening stond in het teken van open access met een flitsende keynote van Cameron Neylon, die blogt onder de titel “Science in the Open”. Neylon is werkzaam bij de Science & Technology Council (onderdeel van de Research Council UK). Een groot deel van de tekst van zijn lezing is te vinden in zijn blogpost getiteld ” Network Enabled Research: Maximise scale and connectivity, minimise friction”.
Het komt erop neer dat met Internet en de oneindige connectiviteit een efficiënte transfer van informatie mogelijk is. Zo’n netwerk maakt het mogelijk om ook onderzoek op een kwalitatief hoger plan te brengen, zie de voorbeelden van crowd sourcing op wiskundig en astronomisch terrein.
Ook in Nederland is dat aan de gang. Ik las gisteren over het project Vele Handen.nl, waarbij het Stadsarchief Amsterdam i.s.m. met enkele bedrijven het publiek vraagt mee te helpen met het indexeren van archiefstukken, en de resultaten zijn overweldigend. De website Velehanden.nl heeft op 14 februari de Geschiedenis OnlinePrijs gewonnen.
Terug naar Neylon, die dus in de connectiviteit van het netwerk een mogelijkheid ziet op op grotere schaal onderzoek te doen. Neylon zegt dat we nu te maken hebben met netwerken die zorgen voor een enorme toename van kwalitatieve onderzoekscapaciteit . Onderzoek waarin ook de ‘gewone’ burger geïnteresseerd is, d.w.z. in het effect van het onderzoek, niet in de wetenschappelijke papers. Maar die papers zijn wel het noodzakelijke communicatiemiddel tussen de ‘ruwe data’ van onderzoek en het feit dat de uitgevers een businessmodel hanteren van betaalde toegang tot die papers veroorzaakt weerstand in het systeem van netwerk-connectiviteit.

“Currently we take raw science and through a collaborative process between researchers and publishers we generate a communication product, generally a research paper, that is what most of the community holds as the standard means by which they wish to receive information. Because the publishers receive no direct recompense for their contribution they need to recover those costs by other means. They do this by artificially introducing friction and then charging to remove it.”

Want wat zijn de voorwaarden voor voor soepele en efficiëntie onderzoeksnetwerken:
1. Schaal en connectiviteit [internet en webservices]
2. Lage weerstand bij informatie-overdracht [geen betaalde toegang]
3. Filters aan vraagzijde [de gebruiker bepaalt, niet leverancier; de gebruiker aggregeert, index en reviewed]
Nog wat interessante uitspraken van Neylon:
“At the scale of a network you can manufacture serendipity”
“The content industry is dead”

Na de inspirerende voordracht van Cameron Neylon onderstreepte Jos Engelen van NWO nog eens het belang van open acces. Het is, zei hij een logische gedachte dat door openbaar geld gefinancierd onderzoek ook openbaar toegankelijk is, al dan niet meteen. En uiteindelijk gaan we het winnen van uitgevers.
Volgens Engelen is "escience" belangrijk maar niet alles. Hij ondersteunt het Nederlandse eScience Center (door NWO en Surf samen opgezet) , maar daarnaast zijn ook andere investering in de ict-infrastructuur nodig. Hij verwijst naar de Roadmap ICT voor de topsectoren.

Na de lunch werden de vijf parallele sessies gestart. Er was een sessie over tekst en taal met presentaties over e-Humanities en nanopublicaties; een sessie over data met presentaties over ‘Big data”Mess Project en CARDS. In de sessie Beeld en Geluid ging het over misicologie en virtual en augmented reality. In de sessie over Onderzoek en onderwijs over opleiding tot datascientist , virtuele onderzoeksomgevingen en verrijkte weblectures.
Zie het programmaschema.
Zelf heb ik gekozen voor de track ‘profileren van onderzoek’ met presentaties over verrijkte publicaties, bibliometrisch onderzoek , Nature en over virtuele laboratoria en biodiversiteit.

Jan Gutteling van de Universiteit Twente vertelde over zijn verrijkte publicatie “Geen Paniek” , over hoe hij zo de levensloop van een publicatie kon aangeven. Hij is ertoe gekomen vanwege de vraag naar de valorisatie van onderzoek. Hij maakt gebruik van de tool ‘Escape( Enhanced Scientific Communication by Aggregated Publications Environments). De demo is erg mooi en hij heft dan ook terecht de Jaarpijs voor verrijkte Publicatie gewonnen.

Paul Wouters en college Rodrigo Costas van CWTS Leiden vertelden over hun binnenkort te verschijnen rapport. Daarin hebben zij een aantal webbased tools onderzocht die de impact van onderzoek(spublicaties) meten. Dat is nog niet zo eenvoudig, omdat de meeste niet aan alle criteria voldeden, criteria zoals: schaalbaarheid, transparantie (zelfgebruik data), en normalisatie (vergelijking crossdisciplinair). Onderzocht zijn bijvoorbeeld F1000 (niet volledig), MS Academic Search (geen naam-standaardisatie) en altmetrics tools als total-impact (alleen doi). Ook referereert hij aan Sure2 met impactgegevens over gebruik van repositories.
Wouters zegt uit te gaan van ' conceptual approach' first voordat er met alternatieve metrics kan worden gewerkt. Binnenkort komt er een handboek uit over de de klassieke methode va impactmeting.

Jason Wilde van Nature Publishing Group onderstreepte dat NPG geen tegenstander is van open access en zelf met Creative Common Licenties werkt.
Hij geeft in een mooie tijdlijn een overzicht van de geschiedenis van Nature: over ' Evolution of Nature' : van moeilijk vindbare oude covers tot genomics artikel met heel veel ' 'supplementary material'. Het artikel wordt wordt een 3d object , een ‘entity in information space’, met veel informative er rondom met extra data, metadata. . Hij gaat verder door over het data probleem over de data publication pyramid en kondigt aan dat nature ook over gaat op linked data. – We zijn benieuwd.

Willen Bouten van UvA IBED, Computational Geo-ecology, over e-Ecology (enhanced) over gedrag en verspreiding van soorten in relatie tot hun omgeving. Als nevenactiviteit bouwen zij virtual laboratories, waarmee zij hun onderzoek kunnen uitvoeren. Over samenwerkende natuurorganisaties in de Gegevensautoriteit Natuur, waar zij een datamodel hebben ontwikkeld voor alle natuurorganisaties met een nationale databank flora en fauna, zodat bouwend Nederland en anderen slecht bij een loket hoeven aan te kloppen. Ook het UvA Bird Tracking system is een aansprekend voorbeeld van het gebruik van virtuele labs en allerlei tools en systemen waarbij vliegbewegingen geïntegreerd worden met meteorologische gegevens. Er zijn systemen om meetgegevens te registreren, over te dragen en te visualiseren. Naast al die systemen is Bouten is nog op zoek naar virtuele samenwerking.

Richard Zijdeman sloot de dag plenair af met de opening van MyResearchPortal, een demoproject van Surf op basis van Surfconext. Zelf was ik van Surf Conext niet zo onder de indruk en hoewel Richard heel enthousiast is, legt hij wel de nadruk op de noodzaak tot educatie: er moet data workflow training komen in iedere master. En daar ben ik het helemaal mee eens. Bewustwording is beter dan een hele doos vol met gelikte tools.

De dag toonde wel aan dat ICT allang niet meer uitsluitend ter ondersteuning voor het onderzoek wordt gebruikt, maar een integraal onderdeel van het onderzoek uitmaakt. En het is interessant om te zien hoe er van de verschillende mogelijkheden gebruik wordt gemaakt. Een leuke, inspirerende dag.

Afscheidssymposium Eric Sieverts

2012-01-15T15:00:00.019+01:00

Vrijdag 13 januari 2012 werd in het Kohnstammhuis (voormalige gebouw van de Amsterdamse Belastingen, nu HvA) het afscheidssymposium gehouden ter gelegenheid van de pensionering van Eric Sieverts.
Vanuit de zaal op de 9e verdieping heb je een prachtig uitzicht over het bouwterrein van waar eerst het Wibauthuis stond aan de andere kant van de Wibautstraat. En aan de andere kant kijk je richting Amstel en de torens van het Rijksmuseum.
Eric Sieverts, werkzaam bij de Universiteitsbibliotheek Utrecht en de Hogeschool van Amsterdam heeft zich ontwikkeld tot dè zoekspecialist van Nederland. Hij werkte mee aan de Vogin-cursus ‘Online opsporen van informatie’, waarvan ik een aflevering heb gevolgd in 1990, maar die nog steeds ge-update wordt en wordt gegeven. Eric is ook bekend geworden van zijn columns in de Informatieprofessional, het vakblad voor bibliothecarissen en mensen die in de informatiesector werken.
Het symposium met als thema “Op zoek naar de toekomst; wat 30 jaar ervaring over de volgende 30 jaar kan zeggen" trok een volle zaal.
Er werden drie lezingen gehouden: Cees Snoek over beeldretrieval, Wouter Gerritsma over zoekmachines en Eric Sieverts zelf over het vinden van informatie. Daarna de afscheidstoespraakjes en felicitaties. Het geheel eindigde met een borrel en lichtkransjes voor de gasten.
Eric kreeg een digitaal gastenboek aangeboden waarin de gasten ieder een blogtekstje hadden kunnen schrijven ter herinnering.

Beeldretrieval
De toekomst van het zoeken duidt al enigszins op andere manieren van zoeken, dus niet alleen maar tekst, maar ook beeld. Cees Snoek, medewerker aan het Instituut voor Informatica van de UvA doet onderzoek naar video en beeld retrieval, zoals hij op zijn website aangeeft. Probleem bij het zoeken naar beelden begint al bij het labelen (beschrijving of typering van de herkenningspunten) van beelden. Een mens ziet meteen een aantal kenmerken op een afbeelding, maar voor een computer is dat lastig. Het eenvoudigste niveau om beelden te benoemen is door ‘concept detection’. Je geeft de computer een aantal voorbeelden en die ‘leert’dan het concept te herkennen. De kenmerken zijn op het gebied van kleur, textuur, vorm en beweging, Die kenmerken moeten ‘invariant’zijn, dus niet door toevalligheden veranderen (zoals schaduw). Snoek toont een grafiek, waarin hij aangeeft dat de waarschijnlijkheid op goede match berekend kan worden met een Support Vector Machine in 1995 uitgevonden door Vladimir Vapnik. [Als je dat in wikipedia opzoekt kom je op een pagina met voor niet-wiskundige tamelijke ingewikkelde formules].
Voorheen maakte idereen gebruik van eigen datasets, maar sinds 2001 is er TRECVID, dat datasets levert die iedereen kan gebruiken. Het uit de wereld van de information retrieval bekende TREC systeem zorgt voor uitdagingen en probleemstellingen die in een jaarlijkse conferentie bestaande uit workshops aan elkaar worden getoetst. Zo kan het onderzoek snel voortgang boeken.
Een van de uitdagingen van TRECVID, waaraan hij met Media Mill, semantic video search engine, deelneemt is dat naar video indexing, methoden om multimedia te analyseren. In een demo laat hij zien hoe dat in zijn werk gaat. Fascinerend om te zien, dat de computer sommige beelden wel herkent en goed indeelt en andere niet. Maar van de fouten kan ook de computer leren.
Bijvoorbeeld. De zoekmachine heeft door voorbeelden ‘geleerd’ wat een boot is (blauw vlak met gat) en kan zo in de zoekopdracht voor boot, de diverse plaatjes met een boot eruithalen. Als fout ook booreiland, auto in ondergelopen straat.
Ook de andere voorbeelden die hij aanstipt spreken tot de verbeelding, bijv. vergelijk alle foto’s op Flickr met tags en besluit op basis van gemeenschappelijke tags tot een gemeenschappelijk trefwoord. En ook het crowdsourcing door publiek online concerten te laten ‘taggen’.
Er zit hier zeker nog wat in het vat voor de toekomst.

Toevalligerwijs kwam later op de avond op Twitter een vogel-determinatie-app ter sprake:

Zoiets bestaat trouwens al voor bomen (in de USA) Leafsnap.
En in NRC van zaterdag 14 januari geeft Folkert Jensma in zijn Recht en Bestuur column een juridische beschouwing over gezichtsherkenning. Boeiend allemaal.

Zoekmachines
Als tweede spreker gaat Wouter Gerritsma van de WUR en VOGIN, in op de ontwikkeling van zoekmachines onder de prikkelende titel: "Instant satisfaction in the library”.
Na een hilarische inleiding waarin hij duidelijk aangeeft dat bibliotheekcatalogi niet meteen een makkelijke toegang tot een full text boek (als voorbeeld The Fourth Paradigm) zijn gaat hij verder over zoekmachines. Hij memoreert de beroemde cursus 'Online opsporen van informatie', waarvan de 67e aflevering uit 2010 op de Vogin wiki is te vinden. Hij laat de - op typemachine getipte aankondiging zien van de Lycos-cursus door Eric Sieverts uit 1995.

Na de komst van Google wordt de Google interface min of meer leidend. Wouter toont dat met al het more en more klikken je ook bij Google nog niet alle Google applicaties kunt vinden. Hij noemt het ´het bibliotheekprobleem van Google´ ook niet altijd instant satisfaction dus. Ook zijn de zoekresultaten bij Google niet erg consistent, afhankelijk van je manier van inloggen, je landenversie etc.
Zo moet het dus ook niet, maar hoe dan wel?

Vinden in tijden van informatieovervloed
Eric Sieverts zelf spreekt over 'Informatie vinden en selecteren in tijden van informatieovervloed'. Een cijferoverzicht: de exponentiele groei van het aantal wetenschappelijke publicaties (iedere 14 jaar een verdubbeling); jaarlijkse verdubbeling van aantal gecoverde pagina's door webzoekmachines (wordt niet meer bijgehouden nu); jaarlijkse verdubbeling van aantal bytes dat iedereen produceert.
Wat betreft wetenschappelijke publicaties wordt een overstap gemaakt naar andere manieren van publiceren zoals op weblogs, nanopublicaties in triples.
SearchEngineWatch, de site waar Eric altijd veel info vandaan haalde is opgehouden met aantal pagina's te tellen.
En als we de infographic van bijv. ReadWriteWeb mogen geloven dan is de hoeveelheid data (bytes) in 2015 gegroeid tot het equivalent van 18 miljoen keer de Library of Congress. [Maar aldus Eric infographic = overtreffende trap van statistics].
Video is het snelst groeiend, al in 2005 was de helft van alle materiaal video, maar als het zo doorgaat in 2210 het aantal bytes bereikt dat netzoveel is als het aantal atomen op aarde.
Zo ver zal het dus wel niet komen....

De ontwikkeling in het online zoeken is van de robuuste online hosts als Dialog naar het bekende, maar onbetrouwbaardere zoeken met Google gelopen. De sociale media, zoals Facebook en Twitter worden steeds belangrijker als zoekingang en ook allerlei vormen van gepersonaliseerd zoeken. Dat levert het gevaar op van de ´filter bubble´ (je krijgt alleen informatie van binnen je eigen club).
[Tijdens mijn verblijf in de USA in de jaren 80 viel het mij al op dat op het platteland daar mensen alleen de lokale sufferdjes lazen en geen 'echte' kranten en ze dus ook nauwelijks weet hadden van 'de wereld en het wereldnieuws'.]
Ook in het literatuuronderzoek is het nodige veranderd: van de gedrukte abstract journals naar het online zoeken. Eric heeft in Utrecht meegeholpen een makkelijke enkelvoudige zoekingang te creëren "Omega", eigenlijk al een discovery service avant la lettre.
En de toekomst: weet in 2020 Google al het antwoord door rechtstreekse koppeling met ons brein?
Grote vraag blijft voor Eric of al deze ontwikkelingen van sneller, beter vindbaar ook hebben bijgedragen aan een betere kwaliteit van het werk?
Zijn lezing over 20 jaar werkzaamheden voor de afdeling Innovatie & Ontwikkeling van de Universiteitsbibliotheek Utrecht laat wel zien dat we 30 turbulente jaren achter de rug hebben, en dat de toekomst nog een open vraag blijft.

Of Eric Sieverts na zijn pensionering stil achter de geraniums kruipt lijkt niet aan de orde gezien zijn recente tweet:

En dat is maar goed ook, we hopen allemaal nog veel van hem te horen en te lezen!

Import uit Refworks

2011-12-21T09:01:00.007+01:00

En dan probeer ik een bestand uit Refworks te importeren in Endnote.
Dat geeft wel weer de nodige aanpassingen. Uiteindelijk lukt het het beste om het Refworks-bestand te exporteren als 'Tagged Refworks - format'.
Het aardige van zo'n tagged format is dat je een overzicht van de tags erbij krijgt.

Dan het importeren in Endnote volgens het commando File - Import met als optie Refworks-import.
Ik heb wat User-Defined Fields en die staan in het standaard Refworks-importfilter van Endnote op {IGNORE}. Maar daarom heb ik ze niet gemaakt.

Die User-defined Refworks fields wil ik ingelezen hebben in Custom-fields in Endnote.

Het lastige is dat Endnote erg inconsequent omgaat met de custom-fields. In sommige 'reference types' worden die custom-fields doodleuk gebruikt voor andere veldbenamingen. En dan lukt import niet.

Zaak is dus om eerst in Endnote alle reference types zo aan te passen dat de custom-fields ook Custom 1, Custom 2 etc. heten. Dat doe je via Edit - Preferences - Reference types en dan per stuk Modify Reference Type. Achter de gekozen veldnaam moet dan staan hoe die veldnaam in dat document type moet gaan heten (dus Custom 1 = Custom 1).
Er is wel een optie "Apply to all reference types", maar die werkt niet voor die benamingen die al ingevuld zijn, dus daar heb je niets aan.

De tweede stap is om het import-filter aan te passen. Via Edit - Importfilter kies je het Refworks-Importfilter en maakt eerst een kopie.
Je kiest 'Templates' om de matchende velden te bewerken, en dat doe je weer voor ieder reference type. Gelukkig kun je het ook kopiëren en plakken(Ctrl+C en Ctrl+V).

Dan nog in de Field editing aangeven dat ik in Custom 8 geen kleine letters wil en ik kan alles netjes inlezen.

[In Refworks klikte ik weer per ongeluk op Help en in plaats van een helptekst krijg je dan een akelige herenstem die je probeert iets uit te leggen. O gruwel!
Als je in de rechterzijbalk onder Quick Access iets aanklikt en dan op Help krijg je wel een geschreven helptekst, ze kunnen het dus wel en die engerd is helemaal niet nodig.]

ICT-termen

2011-12-09T15:46:00.003+01:00

Surfmagazine is altijd goed voor een flink aantal nieuwe termen en afkortingen.
In de ICT-wereld gaat het tegenwoordig om IPv6 (de nieuwe generatie internetadressen). Maar het moet behalve snel ook mobiel. Termen als UMTS (telefoonnetwerk met dataverkeer), Wi-Fi (draadloos internet) en LTE (Long term evolution = 4G).
Gelukkig staat Surfnet KPN daarbij terzijde met de overdracht van een aantal IPv4-adressen aan KPN) via RIPE NCC.
In een achtergrondartikel spreekt Surfnet nog over 'consumerization'; 'bottlenecks'en het aanjagen van innovatie'.
Geweldig om te lezen en naar die prachtig sites te surfen en dat op een gewone vrijdagmiddag!

Ook mooi verwoord zijn de nieuwe instellingen voor Surfdiensten waarmee flexibele licenties kunnen worden afgesloten “LMNG speelt in op trends als SaaS en cloud computing”.
Waarbij LMNG staat voor Licentiemodellen Next Generation en SaaS voor Software as a Service. Maar dat laaste begrip is al een tijd langer in omloop. Cloud computing komt weer terug in de column van Jan Bogerd “De cloud dringt binnen” over de constatering dat docenten en studenten steeds vaker gebruik maken van Google Apps en diensten als Dropbox.

Dropbox propageer ik zelf ook, erg handig zo’n share op internet, terwijl ik merk dat de meeste medewerkers er niet mee bekend zijn.
Met Google Apps, niet de individuele maar de zakelijke i.c. educatieve toepassing hebben we binnen KNAW-verband ge-experimenteerd. Je kunt dan inderdaad ook bestanden delen.
Een stapje verder nog gaat het ‘Unified Communications’ programma. UC staat voor e-mail, instant messaging, telefonie en videoconferencing in een. Eigenlijk betekent het het stringent bijhouden van je agenda zodat je optimaal daarvan gebruik kunt maken, m.n. voor HNW (Het Nieuwe werken).
Microsoft heeft een infrastructuur (zonder telefooncentrale) draaiend op Microsoft Office Communications Server, die zal worden opgevolgd door Lync. Bij Surfnet valt het onder 'samenwerkingsinfrastructuur'.
Dat gaat in onze – traditionele – werken-omgeving nog wel lastig worden, daar zelfs het bijhouden van een agenda in Outlook al als moeilijk wordt ervaren, terwijl “het bijhouden van de agenda cruciaal is voor het succes van UC “

Metis 2011

2011-12-05T18:03:00.007+01:00

Metis is het onderzoeksregistratiesysteem [ofwel een CRIS (= Current Research Information System)]van de universiteiten. Het is ontwikkeld door het Universitair Centrum voor Informatievoorziening van de Radboud Universiteit in Nijmegen en wordt door alle universiteiten gebruikt. Metis is een Oracle databasesysteem dat functioneert samen met Macromedia Coldfusion. En is via Internet te gebruiken. Zie ook de Metis guide (handleiding) en demo (2006).

In oktober 2007 heb ik mijn eerste stukje over Metis geschreven en ik zie nu dat er al veel veranderd is sinds die tijd. Links die niet meer werken, maar ook hele modules en systemen die veranderd zijn. Zo is de Consultatie-module van Metis (de toegangen tot de verschillende Metis-systemen per universiteit) uit de lucht genomen en Dare, het repository-project is nu omgevormd tot NARCIS. In Narcis kun je nog wel een overzicht van de aangesloten repositories vinden. Maar of die allemaal Metis gebruiken weet ik niet.

Metis wordt door de KNAW en ook door andere universiteiten gebruikt als managementinformatiesysteem over de uitkomsten van onderzoek enerzijds en anderzijds als toegangspoort tot de repository. Voor de repository zelf wordt weer aparte software gebruikt.
Het idee van Metis is dat alle onderzoeksinstellingen op uniforme wijze de inzet en de uitkomsten van het onderzoek kunnen rapporteren (aan ministerie). Het gaat dan om cijfers: met zoveel fte personeel kunnen zoveel publicaties, zoveel lezingen, zoveel bezoeken en zoveel overige functies bekleedt worden. Dit alles volgens de definities van het SEP, het standaard evaluatie protocol.
In 2008 heb ik een blogpost over SEP geschreven. Zover ik weet werken nog alle universiteiten met SEP en worden ze eens in de 4-6 jaar gevalueerd aan de hand van SEP. Zie ook de bijgewerkte brochure over het Nederlandse wetenschapssysteem van het ministerie.

Er gaan wel stemmen op om meer te doen aan ´valorisatie´, daar is ook het evaluatievoorstel EriC opgebaseerd, maar echt operationeel is dat (nog) niet. Ook de VSNU heeft op de website wat informatie over valorisatie.

De VSNU heeft ook een aantal definitie-afspraken beschreven, die gehanteert kunnen worden bij het bepalen van de soort gegevens waarop geraportteerd moet worden. De UB van de Universiteit van Maastricht heeft een overzicht gepubliceerd over de Metis-resultaattypen en de relatie met de VSNU-SEP definities.

Metis werkt volgens het datamodel van EuroCris (Cerif)

” Gradually the need for a standard format for interchange of R&D information was seen. The European Commission put together a group of experts nominated by national governments with the purpose to define a Common European Research Information Format (CERIF).”

Op de site van EuroCris is meer informatie over de geschiedenis van CRIS en van dit Cerif-formaat.
Niet alleen Metis werkt op basis van dit Cerif-datamodel ook andere CRIS software, zoals Pure (Deens) en Converis (wordt gebruikt door LUMC e.a. medische universiteiten).

Dus het begint bij de SEP, dat schrijft voor dat de onderzoeksinstellingen moeten rapporteren over wat ze presteren. In de praktijk gaat het over de aantallen: aantallen publicaties, aantal dissertaties , aantal congressen, aantal andere activiteiten.
Die prestaties=activiteiten kunnen per persoon worden geregistreerd in Metis. Metis heeft daartoe een module – Personal Metis – waar een onderzoeker zelf zijn eigen activiteiten : publicaties etc. kan registreren. De onderzoeker heeft een uitgebreide lijst van zogenoemde resultaattypen = soorten activiteiten = waarop hij kan rapporteren. Voor het NIOO hebben we er nu zo’n 20 op een lijstje varierend van “wetenschappelijk tijdschriftartikel” – via “niet wetenschappelijk boekhoofdstuk” en “invited speaker” tot “patent”.
Die jaarlijkse rapportages gebruiken we voor het interne jaarverslag – het Business Report – en voor de cijfermatige rapportage aan de KNAW (die op zijn beurt weer rapporteert aan het ministerie).

Metis heeft naast een Personal Metis per onderzoeker een algemene Data Entry & Control Module, bedoeld voor de institutioneel beheerders.
Met deze beheermodule kan ik als beheerder correcties doorvoeren en namen van medewerkers toevoegen en of aanpassen en daarmee ook accounts beheren.

In een diagram geeft de ontwerper aan hoe het Metis-systeem in elkaar zit en onderling verbonden is. Daarbij zijn de begrippen belangrijk als werkrelatie (hoe is een auteur verbonden methet instituut), onderzoeksactiviteit en onderzoeksbijdrage (bijv. projecten, maar kan ook afdelingscoderingen), organisatieonderdeel (afdeling) en resultaten (resultaattypen, soorten activiteiten).
Het vereist wele en heel ander jargon voor je een beetje vlot met het systeem kunt omgaan. Er zijn ook verschillende soorten classificaties die je kunt gebruiken: VSNU-classificatie, resultaattypen-classificatie en een interne classificatie. Dat maakt het soms erg verwarrend.

Vanuit de beheermodule is het mogelijk om een aantal overzichten te maken m.b.v. verschillende filters. Helaas is het systeem toch een tikje te star om echt mooie overzichten te genereren. We gebruiken de publicatielijsten uit Metis nu wel om – dynamisch – overzichten op onze website te publiceren. Bij iedere publicatie die wordt toegevoegd worden de publicatielijsten op de website aangepast. Dat werkt nu wel heel mooi.
Ook kun je importeren uit Endnote en exporteren naar RIS-formaat. Op dit moment wordt onderzocht of er ook rechtstreeks vanuit Web of Science kan worden geimporteerd.

De KNAW heeft een koppeling tot stand gebracht tussen Metis en de software Eprints. Met Eprints runnen we onze repository. Vanuit Metis kunnen wij, en via Personal Metis kan de onderzoeker zelf ook, de full text van zijn publicatie uploaden en ter beschikking stellen. Uiteraard alleen indien dat is geoorloofd (Open Access).
De metadata voor de full text komt dus uit Metis en wordt in Eprints gekoppeld aan de pdf. We proberen nu ook de ‘green road’ operationeel te krijgen, d.w.z. dat onderzoekers hun definitieve auteursversie (die al is gepeerreviewed, maar nog niet gelayout) kunnen uploaden naar de repository. De publicaties zijn dan onmiddellijk voor eidereen toegankelijk.
De publicaties in de repository worden door Narcis geharvest en op die manier zijn ze te vinden in het overzicht van de Nederlandse wetenschappelijke literatuur.

Omdat het Metis-systeem een jaren negentig software-architectuur kent, waarbij ook nog eens vanuit verschillende kanten input aan gegeven is, wordt het tijd om een ander systeem te gaan gebruiken. Daartoe is de MetisGebruikersgroep overgegaan tot het opstellen van een programma van eisen en een plan van aanpak. Marc Dupuis beschrijft in de Newsletter van de Association for Learning Technology wat er speelt bij de aanbestedings van zo’n nieuw onderzoeksinformatiesysteem, ofwel een CRIS (= Current Research Information System).

Het ziet er evenwel naar uit dat we voorlopig nog wel met Metis blijven werken.

Bijeenkomst NVB

2011-11-21T10:43:00.019+01:00

Vorig jaar en het jaar daarvoor kon ik drie thema’s onderscheiden bij het jaarcongres van de NVB, vereniging van informatieprofessionals:
- ordening versus serendipity
- sociale media en verwording maatschappij
- imago informatieprofessional

Over serendipity heb ik niets gehoord en de discussie rond het vermeende gevaar van sociale media lijkt ook verstomd, want zelfs de NVB heeft zich verbonden met de Nederlandse Social Media Academie.
Dit jaar was “Een ander vak” nadrukkelijk het centrale thema van het congres.
Veel heb ik over ‘het vak’ niet gehoord behalve (en dan kan ik mijn eigen verslag van 2010 weer citeren):

“Ons vak is een ander vak geworden vlgs Wesseling. Daar ben ik het niet mee eens. De vorm en media zijn anders geworden, de omgeving is sterk verandert door de toepassingen van de moderne technologie en de veranderende maatschappij, maar de essentie is hetzelfde gebleven = toegang geven/faciliteren tot informatie.
Natuurlijk moet je als informatieprofessional, maar in welk vak niet, meegaan met je tijd en gebruik maken van nieuwe mogelijkheden, zo ook van de mogelijkheden die de sociale media bieden. “

De track “Het vak: Opleidingen onder de loep: wat moet er gebeuren om ‘het vak’ aan te passen aan de eisen van deze tijd?” heb ik niet gevolgd. Van Anneke Dirkx die die track wel volgde hoord ik de kreet KID-manager (kennis – info – data). Zij suggereerde ook dat de NVB meer zou moeten doen aan IP-branding, en daar ben ik het wel mee eens.
Overigens hoorde ik uit de Track “Happe.ning Bibliotheek 2.0” nog de kreet ‘embedded librarian’ , van Bert Huizing - waarschijnlijk overgenomen van de ‘clinical librarian’ maar dan ook voor andere dan medische omgevingen. Maar ook die track heb ik niet gevolgd.
Dat een sterkere ´branding´van het vak Informatie Professional noodzakelijk is bleek ook uit het plenaire debat, dat gevoerd werd door Marleen Stikker van Waag Society , Geert Loving(Institute of Network Cultures) en Stine Jensen (auteur) onder leiding van Pieter-Jan Hagens. Geen van deze vier personen had blijkbaar een duidelijk beeld van de doelgroep waarvoor zij optraden. Dat leidde tot een tamelijk gratuit debatje over zoeken en de macht van Google. Een dappere deelnemer uit de zaal probeerde het tij te keren, maar werd door een verkeerde woordkeuze (hyvesvrouwen) min of meer weggehoond.
Overigens had Marleen Stikker in haar 10-minuten praatje het over ‘open data’ en de motieven daarvoor: democratie, efficiency, innovatie, leefklimaat. Het zou open by default moeten zijn. Marleen referereert aan appsvoornederland.nl waarmee de overheid open data aan de burgers wil brengen. Toch wel interessant. 2 van de panelleden hebben De Digitale Stad als achtergrond. Omdat ik dat als dds-bewoner van het eerste uur interessanter vond dan debat heb ik wat rond zitten neuzen naar de geschiedenis van DDS en vond een aardig achtergrondartikel.

Er hadden zich 1100 mensen ingeschreven voor het congres en op de deelnemerslijst (die ik overigens niet van de organisatie, maar onderhands heb ontvangen) kon ik zien dat ze bijna allemaal een werkgever hebben. De crisis lijkt wat dat betreft toch niet zo erg. Ook tijdens de ochtendkoffie kreeg ik een beeld van een tamelijk stevige positie van de bibliotheek: in een ziekenhuis zijn de arts-assistenten verplicht om een CAT (Critical Appraised Topic) op te stellen Een CAT probeert zich toe te spitsen op één duidelijk geformuleerde, liefst enkelvoudige vraag en vervolgens wordt geprobeerd om aan de hand van de literatuur daar een evidence based antwoord op te vinden. De rol van de bibliotheek is daarbij van cruciaal belang(ook een ‘embedded’soort werk).

Na de pauze heb ik de Track `Web 3.0`gevolgd over het semantisch web en linked open data. Vaag herinnerde ik me dat ik ooit met bewondering een presentatie heb bijgewoond, waarbij ook het Semantisch Web ter sprake kwam. Tijdens het congres kon ik het me niet meer herinneren, maar na wat pogingen weet ik het weer. Het was in september 2004 tijdens het EAHIL congres in Santander. Daar sprak Les Grivell, destijds van EMBL ( European Molecular Biology Organization’ over ´Fingerprinting metadata´. Of om de hele titel te citeren `Conceptual fingerprinting as both a literature discovery tool and a means of semantic interlinkage of bibliographic, sequence and image databases`. Er was ook een Continuing Education Course over RDF en Semantic web van Benoit Thirion en Ioana Robu ‘Structuring the information on the Internet: the Dublin Core metadata, RDF and the Semantic Web’. In het archief van BIOMEDCentral is ook nog een interview met Les Grivell te lezen over het ‘fingerprinting the literature’. Les Grivell was destijds projectleider van het E-BioSci project, dat in 2005 is afgesloten en waaruit nog steeds CiteXplore Literature searching bestaat: een andere manier van (biomedische) literatuurzoeken. Ik meen dat hij destijds gebruik maakte van Collexis software, inmiddels door Elsevier overgenomen.
Kortom, Web 3.0-semantisch web is voor mij niet zo nieuw als het wellicht op het eerste gezicht aandoet. En niet alleen voor mij, bleek, maar voor het merendeel van de aanwezigen. Daarop had Ivo Zandhuis, die de discussies leidde zich verkeken, want hij had een langzame introductie bedacht, die helaas uitliep op een wat moeizame start en daarna, helaas voor track-switchers, een omgooien van het programma.

Edgar Meij geeft een helder verslag van zijn onderzoek naar ‘Semantic Search’: de ontwikkelingen in de information retrieval. Hij is vorig jaar daarop gepromoveerd aan de UvA “Combining Concepts and Language Models for Information Access” en blogt erover op zijn website.
Hij laat zien hoe het zoeken veranderd is, en hoe de problemen die op dit moment spelen niet zozeer computationeel van aard zijn. Het gaat er meer om te proberen te begrijpen/modelleren van de emnselijke cognitie en zo een dieper begrip te krijgen voor queries en content. Hoe hangen de zaken met elkaar samen. Wat kun je als zoekmachine uit de semantiek van de zoekvragen halen, wat niet letterlijk in de bewoordingen staat: ‘het nieuwe zoeken’ maakt gebruik van aggregatie, analyse en voorspellingen, semantische profielen, semantische queries & log analyse, en meer complexere taken.
Combinatie van document-zoeken en data-zoeken met behulp van een zoekparadigma dat structuur/semantiek gebruikt om de intentie van de gebruiker weer te geven.
- Leuke termen: Begrijpen van queries ‘snap to grid’ en interface en interactie: adaptief of met ‘rich snippets’. Semantisch web = delen van data in de vorm van linked data en rda.
Uit een onderzoek naar RDFa,(or Resource Description Framework – in – attributes) blijkt dat al eenderde van alle webpagina’s metadata in RDFa heeft, zoals de Open Graph protocol van Facebook = like
rNews standaard datamodel voor semantisch markup van nieuws sites RDFa. Schema.org =gestandaardizeerde RDFa van zoekmachines
DHZ: fietstas-project tekst-analyse op basis van ANP-berichten: kennisbeheer en kennisindeling – thesaurus structuur (die moet ik nog eens nakijken).

Wat mij betreft was Edgar Meij de held van de dag!

De track Web 3.0 had verder nog 2 praktische presentaties: Lukas Koster van UvA over de verrijking van de catalogus met linked open data.
Linked Data gaat over het verbinden van onderdelen met elkaar over het web, d.m.v. URI’s(Uniform Resource Identifiers) en de triples (subject, predicaat, object) volgens een standaard RDF (Resource Description Framework). Lukas gaat in op de geschiedenis, Tim Berners-Lee in een TED-lezing in 2009 en Dbpedia (de beruchte wolk –linked open data cloud). Voor het eerst heb ik van linked data gehoord op 11 december 2009 tijdens de SURF-bijeenkomst Advanced Services for Researchers van Frank van Harmelen en daarna nogmaals tijdens de Emtacl in Trondheim.
Het aardige van de presentatie van Lukas is dat hij probeerde het heel praktisch te houden, door in te gaan hoe je in de praktijk bijv. links zou kunnen leggen in de catalogus naar andere stukjes informatie over hetzelfde onderwerp. Zijn presentatie is te lezen op Slideshare, waar ook zijn duidelijke uitleg over de principes van linked data staan. Hij maakt gebruik van de standaard van Bibliographic Ontology Specification voor het bibliografisch beschrijven van referenties voor het semantisch web.
Een van de linked data opties is om het traditioneel catalogiseren te verrijken met andere FRBR-expressies en manifestaties. De FRBR (Functional Requirements for Bibliographic Records) is het entiteiten-relatiemodel voor titelschrijvingen van de IFLA uit 1998.

Wat is er nodig om wereldwijd gebruik te kunnen maken van Linked Cataloguing?:
- Wereldwijd gedeelde metadat opslag(plaatsen)
- Mondiale autorisatie bestanden (namen bijv.)
- Open catalogiseersystemen
- Linken met URIs moet worden ondersteund

Lukas heeft een proefproject gedaan met het Theater Instituut, waarbij allerlei gegevensover theaterproducties uit verschillende bronnen gelinkt worden. De problemen die ze daarbij tegenkwamen hadden vrnl. betrekking op het niet-uitwisselbare formaat van de opgeslagen gegevens (verschillende catalogussystemen, geen centrale ‘work’ beschrijving, maar alleen specifieke ‘manifestaties’ en problemen met matchen van tekst en copyright.)
Wat er nodig is is dat bibliotheken hun gegevens als open data publiceren en dat bibliotheeksystemen op een uitwisselbare manier hun gegevens opslaan.
Het kenniscentrum Digitaal Erfgoed Nederland publiceert een handleiding over het publiceren van open linked data.
Voorlopig adviseert Lukas af te wachten wat voor keuze de Library of Congress gaat maken nu zij besloten hebben af te stappen van Marc en over te gaan op linked data.

Dan is het de beurt aan IDM studenten van Klaas Jan Mollema met een presentatie van een project met gegevens van NCB Naturalis.
De studenten hebben een database gebouwd in RNAToolset m.b.v. Darwin Core metadata en onderdelen gelinkt met andere databases. Ze hebben daarvoor gebruik gemaakt van Trezorix software. Trezorix is een verzelfstandiging van de automatiseringsafdeling van Naturalis. Ze hebben veel tijd besteeed aan het maken van indelingen en het (handmatig) converteren van Excel-bestanden. De toegevoegde waarde hiervan is me niet geheel duidelijk. Wat ze hebben laten zien had m.i. ook een normale MS Access database kunnen zijn.
Schattig is wel dat ze zeiden dat ze zich IT-ers voelden. Duidelijk is wel dat er nog wat geleerd moet worden, ook als ze uiteindelijk toch IP-ers worden:)

Alles bij elkaar was het weer een leuke en leerzame bijeenkomst. Veel mensen gesproken en in een goede sfeer samen gezeten. Jammer is wel dat van het IP-branding nog niet veel terecht komt. Van de tijdens het jaarcongres 2009 aangekondigde Taskforce (TACIS, Taskforce Arberidsmarktcampagne Informatiespecialisten)heb ik ook nooit meer wat vernomen. Daar ligt toch nog een taak.

Tevreden terug op de fiets naar mijn Wageningse appartement.

Gelezen in 2009/2010

2011-11-16T22:08:00.013+01:00

Overzicht van mijn 'gelezen' lijst voor 2009 en 2010: (voor 2008 zie voorgaand verslag)
**

Lanting, Menno. Connect!: de impact van sociale netwerken op organisaties en leiderschap. Amsterdam [etc.]: Business Contact, 2010.
**
*Chris Anderson .Free: The long tail: Hoe het nieuwe Gratis de markt radicaal verandert . Nieuw Amsterdam, 2009. http://lifehacking.nl/algemeen/free-artikel/ (Gratis e-book)
**
*Darwin, Charles, and Fieke Lakmaker. De autobiografie van Charles Darwin, 1809-1882: de oorspronkelijke versie. Amsterdam: Nieuwezijds, 2008.
Nuchter en helder geschreven overzicht van zijn leven en werk. Zie mijn logje met opmerkelijke uitspraken.
**
* Volledig communicatiegeorienteerde informatiemodellering FCO-IM, met bijbehorende case-tool. / door Guido Bakema, Jan Pieter Zwart en Harm van der Lek. Academic Service, 2005. ISBN 9039524181
FCO-IM is de facto standaard voor databaseontwerp.FCO-IM staat voor Fully Communication Oriented Information Modelling. Dit is een leerboek met opdrachten, voorbeelden en tips. FCO-IM is opvolger van NIAM (Natuurlijke taal Informatie Analyse Methode). Ook de FCO-Im -informatiegrammatica maakt gebruik van natuurlijke taal zinnen. Het classificeren (indelen in groepen) en kwalificeren (betekenisvolle naamgeving) moet identificeerbare en redundantievrije objectbeschrijvingen opleveren. In het Informatiegrammaticadiagram worden de verschillende tyoen in hun onderlinge samenhang getoond. Het gaat om feittypen, labeltypen, objecttypen, feittypeexpressies en objecttype-expressies. Hoewel op het eerste gezicht sommige begrippen wat moeilijk overkomen is het geheel helder uiteengezet.
**
* Budd, J. (2008). Self-examination: The present and future of librarianship. Westport, Conn: Libraries Unlimited.
John Budd schrijft in een lange monoloog zijn visie op de wereld, waarbij ook bibliotheken aan bod komen. Op de achterflap staat : "Through intellectually rich and engaging entrees into ethics, democracy, social responsability, governance and globalization ..."e ja, die onderwerpen zijn allemaal voorbijgekomen in dit 281 pagina's tellende boekwerk. Als hij de 7 hoofdstukken ieder in 2 Aviertjes had weten te pakken was hij wat mij betreft"een 'Meister' geweest. Nu is het voornamelijk gefilosofeer en offshow van wat hij allemaal kan citeren. De toekomst van de bibliotheek ben ik er niet tegengekomen.
**
* De draagbare lichtheid van het bestaan: het alledaagse gezicht van de informatiesamenleving / onder red. van Valerie Frissen en Jos de Mul. Kampen, Uitgeverij Klement, 2008. ISBN 9789086870301
Bundel essays, van een aantal, jonge, onderzoekers die berichten over de relatie technologie en samenleving. Uitgangspunt is dat dagelijkse, triviale en soms onvoorspelbare praktijken van de gebruikers de loop van de technologie en de vorm van de informatiesamenleving bepalen. Het gaat over de 'bricoleurs'i.t.t. íngenieurs', een antropologische benadering van triviale telefoongesprekken, ambient intelligence, de technologische toekomstvisie en de emancipatie van de gebruiker. Gadgets maken het leven misschien niet draaglijker, maar zeker wel draagbaarder, is de slotconclusie.

**
* De snavel van de vink: evolutie op heterdaad betrapt / door Jonathan Weiner. Contact, 1994. ISBN 90 25406157. Vert. van The beak of the finch: a story of evolution in our time.
Uitleg over het voortgaande proces van natuurlijke selectie. Met als voorbeeld de evolutionaire aanpassing van Darwin-vinken op de Galapagoseilanden, wordt helder uitgelegd wat evolutie is.
**
* Het nieuwe werken: op weg naar een productieve kenniseconomie / door Dik Bijl. Den Haag, Academic Service, 2007. ICT bibliotheek. ISBN 9789012119481
Het nieuwe werken, een door Microsoft in 2005 beschreven concept voor verhoging vasn de productiviteit van de individuele kenniswerker. Uitgaande van de factor 4 index met als hoofdcategorieen technologie, organisatie, cultuur en inspiratie wordt de werknemer persoonlijk aangesproken op zijn werkhouding. Werkplek aanpassing, flexplekken en werken kan overal, en werktijd aanpassing, geen 9-5, maar altijd en overal tussendoor. Boekje leest lekker weg.
**
* Iedereen : hoe digitale netwerken onze contacten, samenwerking en organsiaties veranderen. / door Clay Shirky. Business Contact, 2008 ISBN 9789047000808. Vert van 'Here comes everybody'
Gemakkelijk leesbaar boek over de sociaal-psychologische veranderingen, die mogelijk zijn geworden door toepassing van Internetapplicaties.

Bijeenkomst 11 november van het Onderzoeksdataforum

2011-11-16T16:08:00.003+01:00

Het Surfshare programma eindigt dit en zal worden afgesloten met de SURF Onderzoeksdag op 9 februari 2012 in Media Plaza in Utrecht.

“Met het SURFshare-programma wil SURFoundation een gemeenschappelijke infrastructuur realiseren die de toegankelijkheid èn de uitwisseling van onderzoeksinformatie bevordert.”

Maar het Onderzoeksdataforum blijft bestaan.

Deze bijeenkomst zal worden besteedt aan 2 nieuwe rapporten: het Witboek dataprofessionals en de rapportage Podium Plus.
Daarna zal Bram van de Werf dieper ingaan op metadata.

De werkgroep Datastewardship van het Onderzoeksdataforum (waar ik zelf deel van heb uitgemaakt) heeft een witboek geschreven over het beroep dataprofessional. De werkgroep doet verschillende aanbevelingen in het Witboek Dataprofessionals in Nederland. Rob Grim voorzitter van de werkgroep geeft een nadere toelichting op het Witboek en neemt de aanbevelingen door.
Het Witboek Dataprofessionals geeft een overzicht van de datamanagement-ondersteuning bij 3 onderzoeksinstellingen NIOO, TUD, UvT
Rob geeft in het kort zijn impressie over de drie organisaties:
NIOO: afspraken over workflow – kwaliteit van dataverzameling – koppeling publicaties
TUD: permanente toegankelijkheid – veel DIY – registratie ws output
UvT: ondersteuning domein experts – lokaal naar centraal – geen opslag cultuur

De werkgroep is in 2009 gestart met het opstellen van “terms of reference:: een afbakening tot het profiel/ de competenties van ondersteuners van onderzoekers
Er wordt ingegaan op de rol van de dataprofessional in drie fasen van onderzoek: voorbereiding, uitvoering, evaluatie.
De aanpak is een literatuuronderzoek, gevolgd door een case studie bij ieder van de drie deelnemende instellingen d.m.v. interviews met onderzoekers, om te kunnen beschrijven wat de algemene knelpunten zijn en wat voor ondersteuning zij nodig hebben.
Datamanagement onderscheiden we in drie groepen: data-archivering, metadata, digitale duurzaamheid.
Uit literatuur komen vier belangrijke vaardigheden voor dataprofessional naar voren: data-archivering, softskills, kennis van wetenschappelijk onderzoek(smethoden), ict-skills.

- Rob verwijst hier ook naar de presentatie van Youngseek Kim tijdens de 6th International Data Curation Day over ‘Education for eScience professionals”.
Overigens ook aardig om te lezen is de masterscriptie De Datalibrarian in Nederland van J. Puttenstein, die in algemene zin schets hoe de situatie bij de Nederlandse Universiteiten is.-

Wat zijn de aanbevelingen:
Er moet training en opleiding worden aangeboden, niet alleen voor ondersteuners, maar ook voor onderzoekers zelf, specifiek maar ook een algemene basis voor alle wetenschappen.

Verder kan gekeken worden naar: UFO-profielen, GO-opleidingen, op maat trainingen, docenten, bijv. in overleg met eScience center.

Vervolgens kwam Paulien Wiersma over project PodiumPlus mogelijkheden tot data-opslag mbv Dataverse

Ervaringen met open source programma Dataverse (Harvard) en ervaringen met samenwerking met andere universiteiten. Er is nu een officiële dienst van Universiteit Utrecht, hosting bij Vancis (Sara dochter), en is nu een openbaar netwerk.
De metadata wordt geharvest door Harvard DataVerse: met federatieve inlog. Het is bedoeld voor middellange termijn opslag met koppeling naar DANS via SWORD protocol.
In het project heeft Paulien de licentievoorwaarden Dataverse vergeleken met DANS en 3TUD, en ook een vergelijking van de metadata en formaten.
Bijvoorbeeld nu vanwege de NWO-verplichting om data op te slaan daardoor komen er toch meer mensen naar DVN. Zie het als voorportaal., lokale variant van Harvard DataVerse
Grote machine gegenereerde data past er niet in, maar het werkt snel: onderzoekers krijgen meteen een URL – persistente handle.

Na de thee geeft Bram van de Werf een presentatie over ‘Metadata en sustainability”. Bram is directeur van Open Planets Foundation over metadata en duurzaamheid bij lange termijn opslag van onderzoeksgegevens. Voorheen bemoeide hij zich met Europeana. Europeana heeft ook een Toughtlab waarin ze een aantal tools voor het verrijken van metadata tonen Europeana is oorspronkelijk ook bedoeld als metadata-project.
Ipv preservation praten over lange termijn toegang.
Er is te snel overgestapt op het omzetten – normaliseren – van data- bits. Daar is niet genoeg over nagedacht, aldus Bram. Metadataschema’s zijn niet zo belangrijk als er maar over nagedacht is en het kan interopereren met anderen. Hoe beter de metadata hoe beter de objecten gebruik gaan worden”.
Met de community onderzoeken van de technische metadata, niet bij ingest (want dan creëer je een bottleneck), maar maak een enrichment layer in je repository en gebruik/ontwikkel tools om de metadata daar te verrijken. vd Werf ziet veel in het verrijken van de metadata door in de repository de hiaten in de technische metadata op te sporen

Gebruik is de sleutel, kijk naar de requirements en use cases, die gebruikt kunnen worden voor data mining en data modelling

Het Planets project, waaruit de Open Planets Foundation voorkomt had als ambitie het opzetten comptetentiecentrum waaruit de lidstaten dan kunnen putten (voor diensten en expertise).

Tijdens de discussie aan het slot van de middag bleek de centrale vraag “ Wat is noodzakelijk om de data te hergebruiken”.
Vaak is het heel moeilijk om data geschikt te maken voor meerdere functies bijv.voor omzetten in Narcis en KB etc. Beginnen met Basale ontsluiting en daarna discipline specifieke metadata toevoegen.

Het Bureau

2011-10-20T21:18:00.003+02:00

Dit najaar ben ik begonnen te lezen in Het Bureau van J.J.Voskuil. Een romancyclus in 7 delen die de dagelijkse gang van zaken verhaalt vanaf de jaren '50 tot '90 op het KNAW-instituut voor Volkskunde (het huidige Meertens-instituut).
Hoofdpersoon is Maarten Koning, die eerst als assistent, later opvolger van A. Beerta afdelingshoofd Volkskunde is.
Sinds 2007 ben ik zelf werkzaam bij KNAW, en ik kan zeggen dat ik het beschreven, de sfeer en de relaties zeer herkenbaar vind.
Het Meertens-instituut zelf ken ik niet zo, maar de omschreven sfeer en het gedachtengoed leeft nog steeds in KNAW-kringen. Prachtig beschreven zijn de soms moeizame contacten met de collega's (sociale omgang was niet Maarten Koning's sterke kant) en zijn overdenkingen, aarzelingen en twijfels.
Het Meertens-instituut heeft wat oude foto's over de tijd waarin Het Bureau speelde op het web gezet en er zijn wat naamsverwijzingen (niet bijgewerkt) gepubliceerd. Interessant is ook het artikel van J. Goossens over het wetenschappelijk bedrijf uit de roman " J. Goossens, ‘Het wetenschappelijk bedrijf in Voskuils roman Het Bureau.’ In: Literatuur 14 (1997), p. 130-137. ".
Fascinerend om te lezen.
Het eerste deel werd gepubliceerd en er was een tijdlang sprake van een literaire hype rondom de cyclus. Nu is er enkel nog een twitter. Maar samen met een collega beleef ik er veel plezier aan.

CWTS-cursus meten van wetenschappelijke output 5

2011-10-03T13:00:00.002+02:00

Vorige week ben ik 5 dagen lang naar Leiden getogen voor deGraduate Course “Measuring Science and Research Performance” van het CWTS, hetCentre for Science and Technology Studies van de Unviersiteit leiden.

De dagthema’s waren:

- World of Science, Technology and Innovation
- Research Performance Measurements and Indicators
- Research management perspectives
- Science Mapping
- Science Policy Contexts
- Scientometrics 2.0

Hoewel onderdeel van de Universiteits Leiden heeft het CWTS ook een terugverdienopdracht. Dat bleek soms ook wel bij de uitwijding oversommige toepassingen. Voor hun toekomstige ambitie om ‘Center of Experience’ teworden kan dat een nadeel zijn. Soms was de spagaat tussen het delen vanervaringen en uitwisselen van ideeen enerzijds en het beschermen vancommerciele belangen te sterk aanwezig.

Er was veel aan gedaan het programma gevarieerd en veelzijdig op te zetten en alle aspecten en onderzoeksgebieden van het CWTS kwamen dan ook wel aan bod. Helaas was er minder aandacht voor de methoden voor de cursisten om zelf de aanwezige gegevens te verzamelen en te interpreteren.

Een belangrijke boodschap was dat je de citatiecijfers alszodanig niet zomaar, ongenuanceerd kunt gebruiken, maar dat je die dient af tezetten tegen het algemene prestatiecijfer van het veld.

Ze waarschuwden ook tegen het ‘quick and dirty’ verzamelen en gebruiken van gegevens, maar als het alternatief is om CWTS in te huren heeft dat wel een beetje een toon van eigen belang .
Uiteraard is het zorgvuldig interpreteren, verzamelen en schonen van gegevens belangrijk en uiteraard dienen die cijfers in een geheel met andere indicatoren(ook kwalitatieve) gebruikt te worden. Maar soms geven die quick-and-dirty ggevens toch wel een aardig trend aan.

Wat eigenlijk ook wel steekt is dat alle gegevens die gebruikt worden voor bibliometrische overzichten van 2 grote commerciële firma’s(Thomson Reuters en Elsevier) komen. Dat geeft toch ook een niet zo grootvertrouwen in het geheel.
Zelf worstel ik altijd met de onderwerps-indelingen en dat blijkt ook inderdaad een groot probleem te zijn. Om nog maar te zwijgen van de gemankeerde aandachtvoor humaniora in de cijfergegevens. Wellicht dat het met de komst van de BookCitation Index van WoS beter gaat.

Volgend jaar gaat de cursus aangepast worden, maar duidelijkis wel dat er sprake is van een groeiende belangstelling.
Erg interessant vond ik ook de ingangen tot het waarderen van wetenschappelijke onderzoek in termen van economische groei, innovatie en maatschappelijke waardering.

De cursus werd gegeven in het Willem Einthovengebouw aan de Wassenaarseweg, achter het LUMC. De cursus werd in het Engels gegeven, de medestudenten kwamen uit verschillende landen (NL, SW, FI, DK, FR, IT, AU, ZA,UK).

Al meteen werd duidelijk dat de leszaal in het gebouw te klein was voor het aantal (20) studenten, en door het warme weer werd het wel erg benauwd, gelukkig was er wel veel water voorhanden. Er waren wel voldoende elektriciteitspunten en we kregen allemaal een tijdelijk webaccount, ongeveer de helft had een laptop, er was er een met een iPad en de rest maakte aantekeningen met de hand. Lunch en diner waren goed verzorgd,lunch in het atrium van het gebouw en diner in buffet-restaurant Luxor. Helaas was de koffievoorziening matig, tijdens de lunch en in de – eerste – middag zelfs afwezig.

Als cursusmateriaal kregen we het boek ‘Citation analysis in research evaluation’van Henk Moed, en dat ga ik komende week eens doorlezen, venals ‘The Publish or Perish Book’ van Anne-Will Harzing (hoorde niet tot eesmateriaal).

Tijdens de cursus en in de ‘suggestions for further reading’ werden nog een aantal leestips gegeven, die ik verzameld heb in een Endnote-bestand (39 titels) dat beschikbaar is via mijndropbox.

CWTS-cursus meten van wetenschappelijke output 4

2011-10-03T11:33:00.003+02:00

Ranking en Research management
Hoe kun je het wetenschappelijk onderzoek meten en de prestaties van universiteiten met elkaar vergelijken?
[In de ranking-systemen worden alleen universiteiten met elkaar vergeleken, omdat er voor onderzoeksinstituten - zoals bijv. het excellent presterende Max Planck Inst. geen vergelijkbare plek is, ook niet voor afzonderlijke onderzoeksinstituten. ook noemt Van Raan het probleem van de academische ziekenhuizen, die vaak verantwoordelijk zijn voor de helft van de output, maar soms moeilijkaan een universiteit te koppelen].
Allen zijn gebaseerd op de 2 commerciële producten (WoS)en (Scopus).

1. TimesHigher Education is ingedeeld in 5 categorien (teaching, research, citations, industry income, international) met een verschillende weging gebaseerd op ‘expert enthusiasm’. 2/3 is gebaseerd op citaties.

2. QS deelt ongeveer in dezelfde categorieen in, maar heeft als extra ‘employer reputation’

3. Shanghai, Academic Ranking of World Universities(ARWU), is heel erg ‘size dependent’. Trotsop oude prijswinnaars, maar zegt niets over potentieel. Bij citaties wordt alleen gekeken naar de highly cited (dus past performance)met nadruk op reputatie.

4. Leidenranking .Het kost veel tijd om websites na te kijken en om netwerk met contactpersonente onderhouden. Ranking op basis van genormaliseerde bibliometrische indicatoren, nu MNCS2 (voorheen CPP/FCSm). Het algemeen plaatje is dat als je als universiteit bij eerste 300 hoort het nog goed zit, daarna gaat de curve scherp naar beneden (hypothese van Raan: er zijn niet meer goede wetenschappers om meer goede universiteiten te bevolken). Voor Frans en Duits zijn aparte lijsten gemaakt.Gemiddelden in studies zijn niet altijd de beste indicator vanwege de ‘skewed distribution’, dan is highly cited beter (A/EPtop10%)

5. U-Multirank, een EU-project.

Naast dit soort ranking kunje ook op andere terreinen aan internationale benchmarking doen. Maar het is lastig om vergelijkbare indicatoren op te stellen.Tijssen geeft een overzicht van de wetenschappelijke indicatoren; technologie-indicatoren (zie ook het University-industry Scoreboard van CWTS); en innovatie indicatoren (bijv. voor het EriC,Evaluation of Research in Context van de KNAW en VSNU is geprobeerd te valoriseren, maar verder dan showcases komt men (nog) niet.
Ook Leru heeft alleen case-beschrijvingen).

Science mapping

Naast het ranken wordt er m.b.v. allerlei moderne textmining instrumenten geprobeerd de hele wetenschap in kaart te brengen. Kaarten die gebaseerd zijn op de bibliometrische netwerken van publicaties, co-auteurschap, cocitaties e.d.CWTS heeft voor visualisering van die gegevens de zogenoemde VosViewer ontwikkeld. Door de kaarten kun je aldus Noyons en Waltman, dichter bij de data blijven. De kaarten maken clustering mogelijk en kunnen verschillende dimensies weergeven. Van de basis bibliometrische netwerken, maak je afgeleide netwerken die je naar symmetrische matrixen kunt overbrengen en die kun je visualiseren.Zo heeft CWTS bijvoorbeeld alle onderwerpsgebieden uit WoS voor indelen van tijdschriften in kaart gebracht.Dat geeft toch een mooi beeld van de wetenschap en de vertegenwoordiging van artikelen in de WoS-database. [Ik kan me herinneren dat we vroeger zoiets geprobeerd hebben m.b.v. thesauri, maar dat is toen gestrand, ook vw de omvang]. Ook een mooie is de kaart van de tijdschriften zelf:

Wetenschapsbeleid
Cornelis van Bochove neemt een heel andere invalshoek, hij kijkt naar de invloed van Human Resources Management en carrière-politiek op de wetenschappelijke prestaties.Stelling ”Scienceoutput is the sum of competence, aptitude and randomness”. Hij wil onderzoeken of het voor de prestaties wat uitmaakt als je een onderzoeker eerder een vaste aanstelling geeft, dus eerder in zijn carrière uitselecteert. Hij laat met een Pareto-distributie zie hoe dat in de verschillende scenario’s eruit ziet. Als verschillen tussen mensen groter zijn, dan is de invloed van selectie op totale output enorm. Snelle selectie levert dus meer op.Van Bochove kijkt ook naar de economische groei, wat is het aandeel van de wetenschap in de economische groei. Daarbij komt hij tot nogal wat verrassende uitspraken. Fundamenteel onderzoek is nodig om de barriere van de ‘known laws of nature’ te verleggen. Fundamenteel onderzoek vraagt om extra getalenteerde mensen, waarbij de tijdsfactor (=leerfactor) belangrijker is dan geld; meer Einsteins, of rijkere Einsteins hadden niet sneller de relativiteitstheorie kunnen ontdekken. Je krijgt snelle groei als je veel geld stopt in toegepaste R&D op basis van bekende ‘laws of nature’ (zie Azie)Je krijgt stabiele groei op basis van het basic research model afhankelijk van leertijd (zie Japan, vanaf 80 jaren hadden ze niveau van het Westen gehaald en basic research genegeerd toen ging het neerwaarts).De essentie van economische groei zit hem dus, aldus Van Bochove in het Basic Research Model.Die boodschap, om met name te investeren in fundamenteel onderzoek is een interesante gedachte en zal hij uitwerken in een nog te verschijnen artikel.

CWTS-cursus meten van wetenschappelijke output 3

2011-10-02T16:05:00.002+02:00

Databases en indicatoren.
CWTS zelf maakt gebruikt van de literatuurdatabase van Thomson Reuters (Web of Knowledge) die zij zelf offline ontvangen en bewerken. Uiteraard doen zij ook onderzoek naar de bruikbaarheid van andere databases en in ieder geval is het, aldus van Raan een zegen dat er meer concurrentie (Scopus, Google Scholar) is en dus het monopolie van Web of Science afkalft.
Google Scholar is vrnl. onbruikbaar, omdat er geen gegevens bekend zijn over de dekking daarvan, maar een collega op de ISSI conferentie in Zuid Afrika, zei wel, aldus een van onze docenten, dat hij blij was dat er in ieder geval iets is voor m.n. de humaniora. [Web of Science is erg gefocussed op life sciences en heeft in andere wetenschapsgebieden niet of zeer onvolledige dekking).Scopus wordt steeds beter en steeds completer, hoewel er nog steeds onverklaarbare ‘gaps’ zitten.
impact factor
Uiteraard ken ik de JCR: Journal Citation Report, waarbij Thomson Reuter ieder jaar de impact factoren van de tijdschriften publiceert. Scopus heeft daar een alternatief voor de SNIP. De SNIP index vergelijkt de citaties die een tijdschrift krijgt met de citaties die het (in de referenties bij de artikelen) geeft. En daarmee, aldus van Leeuwen krijg je een normalisatie voor het veld en worden de cijfers beter vergelijkbaar.
CWTS heeft zelf een nog betere indicator ontwikkeld de JFIS (=MNJS), die dus de citaties in een tijdschrift voor het veld normaliseert (afzet tegen het gemiddelde van die onderwerpsgroep) en die bovendien niet alleen naar de citaties uit een bepaald jaar kijkt, maar ook die van voorgaande jaren.Maar omdat ze WoS materiaal gebruiken mag de JFIS niet openbaar.
Dat neemt niet weg dat een gemiddelde zoals de journal impact factor-SNIP-JFIS toch niet zulke goede indicatoren zijn, omdat je bij alle ziet dat de distributie van de citaties ongelijk verdeeld is over de tijdschriftartikelen: een klein deel van de publicaties krijgt het merendeel van de citaties.

Wat indicatoren betreft gebruikt het CWTS het liefst de ‘genormaliseerde’indicatoren, omdat die beter met elkaar vergelijkbaar zijn, omdat omvang en veld waarin gepubliceerd wordt daarmee worden gelijkgeschakeld.
Niet/genormaliseerde indicatoren :
P= number of publications (alleen substantiele bijdrage: article, review, letter)
TCS= total citation score (self citations ignored)
MCS= mean citation score (gemiddelde citatiescore)
Genormaliseerde indicatoren:
MNCS = C/FCS + + de citatiescore gerdeeld door de veldscore = gemiddelde score in een onderwerpsveld
MNJS=JCS/FCS + + en dat kun je ook uitrekenen voor een tijdshcrift alss geheel (JFIS)
Pptop10%= om de zogenoemde ‘outliers’(enkele publicatie die extreem veel geciteerd wordt) er uit te halen en te kijken hoe de prestatie is in het topsegment van het onderzoeksgebied.
Van belang bij het bepalen van een vergelijkbare citatiescore is het citatievenster. Eventueel kun je aan een bepaald documenttype een bepaald gewicht toekennen (bijv een ‘letter’ telt dan minder zwaar als een volledig artikel).
Ludo Waltman, die de indicatoren presenteert gaat ook nog in op de h-index met de woorden ‘gebruik nooit de h-index’, iets waarover hij ook zal publiceren in JASIST.

Wat is er mis met de h-index?
De h-index geeft het kruispunt aan van aantal publicaties en aantal citaties per publicatie van een onderzoeker. Volgens CWTS-berekeningen is dat een inconsistente indicator, hij toont nl bij gelijkblijvend gedrag niet een gelijkmatige verhoging van de index. De h-index kan nooit omlaag gaan en ook nooit hoger worden dan aantal publicaties. Ook normaliseert hij niet naar verschillen in het veld, naar leeftijd en lengte van de wetenschappelijke carriere van de onderzoeker, en naar zijn gekozen publicatiestrategie.
Kortom het deugt niet.
[ Jammer genoeg is het wel een erg handig getal, wat tamelijk makkelijk zelf te produceren is zonder ingewikkelde berekeningen en toegang tot moeizaam verkregen gegevens. En zolang daarvoor i de plaats geen net zo handig hanteerbaar instrument voorhanden is zal dat ook wel gebruikt blijven, denk ik.]
Het alternatief wordt tijdens de cursus ook aangereikt: dat is wat de CWTS al doet door in samenwerking met onderzoekers en tegen de achtergrond van het onderwerpsgebied, genormaliseerde gschoonde citatiegegevens te gebruiken samen met kwalitatieve peer evaluatie.Grootse problemen bij alle indicatoren zijn er doordat onderwerpsclassificeringen niet helder zijn en er een betere methode zou moeten worden gevonden voor het contextualiseren van het onderwerpsgebied waarin onderzoeker/onderzoeksgroep werkzaam is.

Robert Tijssen gaat nog in op het begrip 'excellence'.In de huidige praktijk worden universiteiten, onderzoeksgroepen en -instituten iedere zes jaar ge-evalueerd volgens het SEP (Standaard Evaluatie Protocol). Het SEP geeft ook de definities voor de classificaties "excellent", "very good", "good" etc. Hoewel collega van Leeuwen eerder zei "er is geen directe link tussen citaties en kwaliteit, het moet altijd via 'impact'lopen " loopt het meten van kwaliteit toch vaak over het meten van impact. CWTS beveelt wel aan de gehele portfolio van kwalitatieve peer review en kwantitatieve scientormetrische gegevens te hanteren. Toch geeft een 'highly citated' analyse wel een indicatie van goede kwaliteit.Aardig is het onderzoek naar bibliometrische gegevens van Spinozaprijswinnaars. "De NWO-Spinozapremie is de hoogste Nederlandse onderscheiding in de wetenschap". Als je de resultaten van de Spinozaprijswinnaaars-kandidaten met de indicator MNSC kalibreert kom je gemiddeld op 2.1 (2x het wereldgemiddelde), kijk je alleen naar de winnaars dan kom je uit op 3 (met een standaard deviatie van 1.7 - meestal humanoria). Dat geeft toch aan dat je met die indicator, mits gekalibreert naar veld wel iets kunt zeggen.Ook blijkt dat Thomson Reuters er in zijn voorspellingen naar de Nobelprijswinnaars redelijk vaak raak schiet.Voor profilering van een onderzoeksgroep is het wel noodzaak de uitschieters eruit te halen, dat is geen voorbeeld van excellence. Dat kun je doen met de A/EPtop10% of zelfs A/EPtop1% scores.

CWTS-cursus meten van wetenschappelijke output 2

2011-10-01T17:21:00.003+02:00

Maatschappelijke relevantie en de waarde van de wetenschap voor innovatie.
Prof Robert Tijssen gaat in op kenmerken van wetenschap en innovatie, hoe kun je wetenschap, de bijdrage van de wetenschap aan innovatie i.c. innovatieve producten herkennen?
De outputs zijn niet alleen publicaties, maar ook standaarden, training van Phd’s, patenten e.d., die hebben impact op de media en overhead en dat leidt tot beleid en economische inpassing in nieuwe processen en producten. Daaruit vloeien dan weer de ‘outcomes’ voort, de maatschappelijke en commerciële opbrengsten.
Om die opbrengsten en invloeden te meten kun je verschillende toolboxen gebruiken waaronder bibliometrische studies )maar ook econometrische en management studies en surveys.
Het is nog niet zo eenvoudig om de invloed van wetenschappelijk werk te meten, omdat je eerst moet weten wie de gebruikers zijn en wie er van profiteren, omdat er vaak sprake is van meervoudige invloeden. Ook kan er soms een behoorlijke tijdspanne zitten tussen onderzoek en een meetbaar resultaat. Causaliteit blijft moeilijk aantoonbaar.
Anders dan bijv. bibliometrische citatiepatronen laten ook surveys een overzicht zien van de waarde van de wetenschap. Bijvoorbeeld in een survey heeft de EU laten onderzoeken wat de houding van Europeanen is t.a.v. de wetenschap (Eurobarometer 340). Daaruit blijkt dat toch meer dan de helft van de bevolking positief staat t.o.v.de wetenschap en de maatschappelijke bijdrage van de wetenschap. Later in de week laat Ingeborg Meijer ons zien dat er naast bibliometrische methoden en survey’s nog andere methoden zijn om het maatschappelijk belang van onderzoek te meten. Zij hebben dat gedaan bij LUMC. Dat is wel een aardige aanvulling i.v.m. toenemend belang van ‘valorisatie’ (maatschappelijke waarde, ook ondernemerschap of publiek-private samenwerking).
Wel kom je, aldus Meijer snel in discussie terecht over meten van wetenschappelijke resultaten: kwantitatief vs kwalitatief, strikt wetenschappelijk en/of valorisatie, welke indicatoren je gebruikt en hoe die ingezet (c.q. gemanipuleerd )kunnen worden.
De methodologische vragen naar de robuustheid van de systematiek en de waarde ervan, m.n. vanwege het ontbreken van de relatie tot de wetenschappelijke kwaliteit.
Toevalligerwijs is er net die dag een onderzoek gepubliceerd van een consultancy bureau dat de economische verdiencapaciteit van de universiteit Leiden heeft gemeten en tot de conclusie komt dat leiden 4x zoveel opbrengt als het kost.

Tijssen laat in een aardige grafiek uit Google labs zien dat je bijvoorbeeld met Google books een aantal onderwerpen kunt vergelijken door in de full text van boeken te zoeken en te kijken naar het voorkomen van het gebruik van die termen (termen als innovatie, bibliometrics).

CWTS-cursus meten van wetenschappelijke output 1

2011-09-29T08:45:00.008+02:00

Op maandag 26 september 2011 komen in een veel te klein zaaltje in het Willem Einthoven-gebouw van de Universiteit Leiden, 20 studenten samen voor de cursus “Measuring Science and Research Performance” van het CWTS. Het CWTS is de afdeling van de Universiteit Leiden die door bibliometrisch onderzoek wetenschaps- en technologie indicatoren berekent en de onderzoeksresultaten van een universiteit of afdeling bibliometrisch onderzoekt. CWTS heeft daarin wereldwijd een grote naam opgebouwd. De studenten komen dan ook uit 9 verschillende landen

De eerste dag heeft een inleidend thema:’de wereld van de wetenschap, technologie en innovatie’.
Paul Wouters, directeur van het CWTS, opent met een eerste inleiding over het vakgebied van de ‘scientometrics’.
Beginnend met het filmpje “Science is real”. Dat aangeeft waar het bij wetenschap om gaat, om de content. Voor scientometrische beschouwingen worden citaties uit die werkelijkheid van de content gehaald en als zelfstandige entiteiten behandeld (verzameld en geteld).

Terwijl in de cirkel van onderzoek het debat, de peerreview, de interactie met collega’s centraal staat, heeft de cirkel van de citaties een eigen focus van aantallen. Paul schildert de opkomst van citatietellingen, vanaf 1873.
Paul Wouters, zelf gepromoveerd op “The Citation Culture”wat de geschiendenis van de Science Citation Index beschrijft, schildert de opkomst van citatietellingen, vanaf 1873.
Hij concludeert bij de opmerking dat Garfield al in 1955 bij zijn eerste idee van een citatie index, veel afwijzende reacties kreeg, dat in wezen de kritiek nog steeds dezelfde is “een citatie zegt niets over de publicatie zelf’.
Zie ook de beschrijving van de citation index in Wikipedia

R!=C reference is the inverse of the citation

Een citatie gebruiken als indicator voor een publicatie is geen natuurlijk proces, het komt niet voort uit de wetenchapo zelf. Een citatie is veel meer een teken van erkenning in de reputatie-competitie.
Een basisvraag blijft dan ook ‘waarom wordt een werk geciteerd’? Dat citatie-gedrag is tamelijk lastig omdat het geen wetmatigheid betreft maar een psychologisch, sociologisch en cultureel bepaald proces is. De huidige dominante theorie is de normatieve theorie, gebaseerd op de ideeen van Kaplan, N. The norms of citation behavior: Prolegomena to the footnote. American Documentation 16, 179-184, doi:10.1002/asi.5090160305 (1965).
Ton van Raan vervolgt, als nestor van de club, met een uiteenzetting over de ‘basics’van de bibliometrie:
1. Netwerken: primair citatie netwerk, co-citatie netwerk, bibographic coupling
2. Kennisvelden, breng de wereld in kaart m.b.v. door citaties gerelateerde word countings n een driehoek
3. Genormaliseerden onderwerpsvelden , en naar tijd genormaliseerde citatievensters
Bibliometrisch onderzoek kun je top down benaderen, gebaseerd op veld structuren, of bottom up, waarbij de auteur de gegevens kan inbrengen.
Belangrijkste indicatoren zijn: P (publicaties), C+sc (citaties), CPP (citaties per publicatie), Pnc (publication not cited = time depended)en top 10%.
De zogenoemde ‘crown indicator’is de CPP/FCSm (dus de citaties per publicatie gedeeld door gemiddeld aantal citaties per veld) Dat boven 1 moet zijn.
[Tegenwoordig hanteren ze de MNCS mean normalized citation score, waarbij ook het gemiddelde van het tijdschrift wordt meegeteld].
Wat kun je met bibliometrics?
* Invloeden meten van wetenschappelijk werk
* Patronen ontdekken in de structuur van de wetenschap.
Tegenwoordig wordt meestal de term 'scientometrics' gebruikt, om aan te geven dat er bij evaluaties naar meer wordt gekeken dan alleen naar citaties van publicaties. Scientometrics is ook de term voor organisaties rondom dit thema. Zo is er een European Summer School of Scientometrics, die van 11-16 september gehouden werd, en die vlgs een Zweedse mede-cursisten al helemaal was volgeboekt. De presentaties zijn op de website gepubliceerd en omvatten dezelfde thema's als in de CWTS-cursus: citaties, indicatoren, science mapping. Ook is er een International Society for Scientometrics and Informatics, die in juli 2011 heeft gecongresseerd in Durban, Zuidafrika. ieder 2 jaar wordt door ISSI een congres georganiseerd, en meestal in het tussenliggende jaar organiseert CWTS een 'Conference on Science and Technology indicators'. Er bestaat een tijdschrift gewijd aan de onderwerpen die in dit vakgebied een rol spelen getiteld Scientometrics, en een ander belangrijk tijdschrift is JASIST, Journal of the American Society for Information Science and Technology.

Trends Academische Bibliotheken

2011-08-18T16:46:00.002+02:00

ls aanvulling op mijn eerder berichtje over de toekomst van de academische bibliotheek hier een kort overzicht van een nieuwsbericht uit College & research Libraties news.
"2010 top ten trends in academic libraries: A review of the current literature" by ACRL Research Planning and Review Committee

1) Academic library collection growth is driven by patron demand and will include new resource types.
Collectievorming gaat van 'justincase'naar 'justintime'. gebruik maken van patron-driven acquisition formaten. Locaal materiaal wordt gedigitaliseerd en toegang tot ful text en tot datasets wordt gemeengoed.
2) Budget challenges will continue and libraries will evolve as a result
Door budget reducties wordt het moeilijker adequaat personeel aan te trekken,toegang tot bronnen te verwerken en innovaties door te voeren.
3) Changes in higher education will require that librarians possess diverse skill sets
Bibliotheekpersoneel moet voortdurend bijgeschoold worden. ook zullen meer niet-bibliotheekgeschoolde medewerkers in het vak intreden
4) Demands for accountability and assessment will increase.
Aan bibliotheken wordt gevraagd de toegevoegde waarde van hun diensten aan te tonen.
5) Digitization of unique library collections will increase and require a larger share of resources
6) Explosive growth of mobile devices and applications will drive new services.
7) Increased collaboration will expand the role of the library within the institution and beyond.
8) Libraries will continue to lead efforts to develop scholarly communication and intellectual property services.
9) Technology will continue to change services and required skills
10) The definition of the library will change as physical space is repurposed and virtual space expands.

Store-Share-and-Cite

2011-06-21T21:50:00.005+02:00

Donderdag 9 juni werd in de Oranje-zaal in de bibliotheek van de TU Delft een minisymposium gehouden onder de titel ‘Store-Share-and-Cite: Increase your citations by (re)use of research data’.
Het blijkt al de derde bijeenkomst te zijn van 3 TU over Research Data Management. Het verslag van een eerdere bijeenkomst heb ik teruggevonden (22 april 2010 ‘Exciting Research Data’).

Als symbolisch deelnamekado krijgen we een velletje met bloemenzaadjes: dat zowel 3TU Datacentrum als de zaadjes mogen bloeien! Er is helaas geen open wifi, er is wel een hashtag #3tudatacitation maar die is te lang dus ik gebruik #3tudcit. In de pauze wel een stopcontact gevonden, maar de laptop werd helaas niet geladen.

Maria Heine, directeur bibliotheek TU Delft, opent met welkomswoord en middagvoorzitter Erik Soonieus, TUD alumnus introduceert de sprekers.
De eerste spreker is Michael Diepenbroek , hij vertelt over ICSU World Data System, dat gestart is in 1957 t.g.v. het Geophysical Year. De ICSU (International Council for Science) een samenwerkingsverband van Wetenschapsacademies is oprichter van het World Data Center System “The World Data Center system works to guarantee access to solar, geophysical and related environmental data”.
- NB het ICSU Word Data System confereert in september a.s. in Japan.
Diepenbroek, is verantwoordelijk voor Pangea. Pangea volgt de principes en richtlijnen van het World Data Center System.

"The information system PANGAEA is operated as an Open Access library aimed at archiving, publishing and distributing georeferenced data from earth system research. The system guarantees long-term availability of its content through a commitment of the operating institutions".

Voor Pangea heeft hij een model data management opgesteld n.a.v. IODP (Integrated Ocean Drilling Program).

Diepenbroek: “Het grootste probleem is niet technisch van aard, maar semantisch” Bij Pangea werken ze met meerdere projecten, die hebben een eigen portal en geven ook input voor bijv. GBIF en OBIS en ze werken als data warehouse, met diverse standaards voor content en interfaces. Zelfs binnen één community meerdere standaards. Ze doen al 15 jaar aan datapublicatie en hij gaat zelfs zover dat hij zegt dat de enige data die het waard is bewaard te blijven gepubliceerde (= gepeerreviewde) data is.

De 2e spreker Patrick Vandewalle (heeft blog pixeltje.be) is een oud-TUDelft student. Hij spreekt vanuit zijn ervaring bij het schrijven van zijn PhD in Lausanne, het gebruikersperspectief over ‘signal processing’. Hij kreeg vaak de vraag of men zijn test kon herhalen en daarom besloot hij alle gegevens van die tests vrij te geven.
Hij heeft daar zelfs ook een artikel over geschreven ‘Reproducible research in signal processing’ IEEE Signal Processing Magazine 2009 pp 37-47. Hij geeft hoog op van de voordelen voor hemzelf en voor de wetenschap en heeft daar zelfs een website aan gewijd

Het basisprincipe van wetenschap is herhaalbaarheid van de experimenten. Daarop is alles gebaseerd en dat maakt het meer efficient en robust. Geeft je de gelegenheid om zelf verder te werken,zodat anderen jouw werk als uitgangpsunt kunnen nemen en anderen om jouw werk als bouwsteen te nemen en het verhoogt de impact. Zijn werk bestaat uit theorie, rekenwerk en experimenten. Daarvoor zijn verschillende gegevens nodig om dit herhaalbaar te maken. Hij heeft zijn eerste artikel reproducible gemaakt door het inclusief de matlab code online te zetten.
Maar het is nog veel efficienter als je van te voren al weet dat je iets reproducible wilt zetten.
Hergebruik voor hemzelf was efficient, mooi demo materiaal, heel veel downloads, mooie reacties en samenwerking (beter om op je schouders te staan dan op je tenen)
Hoe maak je het reproducible:
- Als supplementary material bij publicatie
- Apart in een repository in Eprints
Papers available online are cited 3x more often [Lawrence Nature 2001 `Free online availability substantially increases a paper’s impact´ Piwowar in PlosOne 2007 ‘Sharing Detailed Research Data Is Associated with Increased Citation Rate’

Philippe Terheggen van Elsevier belicht ten slotte de rol van de uitgever. De komende 50 jaar, Aldus Terheggen gaan over datamining (4th paradigm zie Harvard business review 2010 )
“Access vs importance : datasets are seen as important but accessible is usually low”
Er zijn 4 soorten verrijkte publicaties:
1) supplementary data, (maar er zijn geen middelen om supplements 200 jaar te onderhouden)
2) article linking, (link van een database naar het artikel. De auteur post de link automatische connectie met Elsevier (Nextbio)
3) entity linking,(v an een ander niveau is als je een link hebt in het artikel naar een code met een link naar de data. De auteur heeft die link getagged)
4) embedded apps(PDB Proteine database geeft visualisatie in het artikel en bijv ook Pangea)
Altijd op een non-inclusive basis, de bedoeling is dat het denktijd vermindert die nodig is om naar informatie te komen. “General vision to increase discoverability of science by universal access and integration to data and tools”
Vraag: hoe kun je een artikel meer interactief maken ? bijv. redactioneel comentaar per artikel, misschien ook een discussiepagina, maar hoe kun je dat onderhouden voor al onze tijdschriften?
Copyright is een grijs gebied, er rust geen copyright op supplemnetary data. Copyright gaat vrnl over het format van het artikel.

Jeroen Rombouts 3TuDatacentrum 'Science data services Nl' schets de ‘ANDS Data Sharing Verbs’ Approach , een sort data lifecycle van de Austtralian national data services

Create, Describe & Store, Identify & Rgister, Discover & Access, Exploit

3tuDatacentrum levert 3 diensten:
1) archives (datacite.org = persistent identifier) selection, types;
2) data-labs for working version;
3)data-services like advice, training

Na deze inleidingen wordt er een panel samengesteld uit de sprekers en wij allen in de zaal mogen met stemkastjes (turningpoint click device) op een stelling stemmen.
Stellingen:
1) Every dataset has to be accompanied by publications Y=59% N= 41
JR zou niet verplicht moeten zijn anders word took nutteloze data opgeslagen
Andersom juist wel
Data met metadata kan veel belangrijker zijn dan zonder data
2) Citation to artical with data shoud account for ..% without wegingsfactor (onduidelijk)
3) Citations should contribute to IF of journal (
Zolang je geen credits krijgt voor datasets
4) Change IF to include datasets
5) PhD moet 1 dataset produceren

De stellingen waren niet allemaal even duidelijk, en over de meeste waren we het wel eens: geen dwang, wel faciliteren en financieren.

Toekomst academische bibliotheek

2011-05-31T20:34:00.003+02:00

Waar zijn we over 5 jaar?
Al sinds het begin van de automatisering – digitalisering van de informatie in het algemeen wordt er gesproken over het voortbestaan van de bibliotheek en de bibliothecaris. Van de opleidingen mocht het beroep niet meer met ‘bibliotheek’worden aangeduid en er volgde allerlei varianten met het woord ‘informatie’ in de titel. Een beetje lastig is dat wel, want je kunt niet meer makkelijk zien in welke categorie iets of iemand valt. Het woord ‘informatie’wordt ook breeduit gebruikt in de automatisering en in bedrijfskundige administratie.
Enfin zelf heb ik ook wel eens een scriptie(tje) geschreven over “de veranderende rol van de bibliothecaris”. Is nog steeds online te vinden en ik sta er ook nog wel achter.
Het basisidee is dat de kern van de bibliotheek en zijn functionaris, niet is dat het een ‘bewaarplaats van boeken is, maar een toegangspoort tot allerlei vormen van gedigitaliseerde informatie. Zoals in een artikel in Chronicle : “Libraries never were warehouses of books. While continuing to provide books in the future, they will function as nerve centers for communicating digitized information at the neighborhood level as well as on college campuses.”
Waar de een, zoals Mackenzie Owen in IP het verwoordt, de overbodigheid van de bibliotheek ziet, ziet de ander de bibliotheek juist groeien. Niet alleen in het fungeren als ‘learning space’(zie ‘de UB als learning space”van G.Lutgens en G.Goris etc) maar ook met de nadruk op speciale informatiediensten. Te denken valt dan aan training in informatievaardigheden en eigenlijk een geheel scale aan ondersteuning in academische vaardigheden. Ook bijv. de support bij het managen van research data hoort daarbij, alsmede het verhogen van het bewustzijn van het belang van informatie en data bij de onderzoekers.
Waar soms ICT-afdelingen en bibliotheken fuseren danwel samenwerken op basis van hun samenkomst op het gebied van software/automatisering, daar spreekt Sue McKnight “Adding value to larning and teaching’ liever over het vormen van organisatorische ‘academic services hub’ een club mensen die de leerervaringen van studenten kunnen transformeren. Ze heeft het dan over testomgevingen in VLE (Virtual learning environments, het toevoegen van content aan nieuwe technologieen.
Het toevoegen van 2.0 diensten behoort ook tot de bibliotheekontwikkeling, speciaal gericht op de digitale, mobiele gebruiker en het vinden van nieuwe wegen om die gebruiker te bereiken
J. Neal en D.Jaggars schrijven het als volgt: “If academic libraries hope to support current and evolving informatonseeking behaviours, they must íntegrate in their users’ network-based workflows by exposing as much content as possible to search engines, making it discoverable where users are most likely to be working.”(Web 2.0).
De rol van de bibliotheek bij het wetenschappelijk publicatieproces wordt groter met de grotere nadruk op open access en grotere toegankelijkheid van informative. Zeker indien het verbonden is met abonnementsprijzen en kosten. Nu al is het gebruikelijk dat de bibliotheek informatie geeft over Open Access publiceren, en het beheer van repositories met daarin het depot van de eigen publicaties. Langzamerhand wordt dit uitgebreid met het depot van data en het managen van research data. Martin Lewis omschrijft in :” The Management of research data” een aantal eisen / activiteiten , zoals adviseren en trainen van onderzoekers op gebied van omgaan met data.
Al deze aangehaalde auteurs hebben een hoofdstuk geschreven in het document ‘ Envisioning future academic library services’ ed by S.McKnight Facetpublishing, 2010
Ook de ARL (Aacademic Research Libraries( en de ALA (American Library Association) hebben documenten gepubliceerd met toekomstvisies, soms zelfs hele scenario’s. De meeste komen min of meer op hetzelfde neer.
De taken en behoeften blijven wel bestaan, meer dan ooit is toegankelijk maken van informatie gevraagd, moeten informatievaardigheden ontwikkeld worden en onderzoekers begeleid en ondersteund. Maar zoals Mckenzie Owen opmerkt, of dat nu in een bibliotheek moet? Ja dat is de vraag, enerzijds wat is er specifiek bibliotheeks aan een high tech project- en samenwerkingsruimte?
Bij veel bibliotheken zie je ook een zijtak als het ondersteunen van het onderzoeksregistratiesysteem (METIS) en bibliometrische diensten. Het is logisch dat zich dat in de afdeling bibliotheek ontwikkelt omdat de bibliotheek al in ondersteuning doet, hetom informatie gaat en raakvlakken heeft met ICT. Maar het hoeft niet en niet voor iedereen is die link meteen gelegd.
In de praktijk is het grote voordeel om als onderzoeksondersteuner in de bibliotheek te werken dat er een ‘ neutrale’ ruimte is. Dat maakt het makkelijker, laagdrempeliger voor de ondersteuning. Maar die fysieke ruimte, met name het boeken-bewaarplaats gedeelte boet wel in aan belang, wat dan nog blijft is een soort van high tech lab, waar je gadgets en tools kunt testen. Ook leuk, interessant en nuttig, maar de raakvlakken met een bibliotheek zijn dan wel erg theoretisch geworden.
De grote universiteitsbibliotheken zullen hun collecties gaan samenvoegen en – zoals ook alle andere informatie op internet als gezamenlijk bezit presenteren. Zoals Lukas Koster en Rosemie Callewaert schrijven “To summarise: the new digital and networked nature of collections of information leads to a focus on new information services, supported by library staff with information and technology skills, in new organisational structures and in cooperation with other organisations.”

Collecties zijn voor kleine academische bibliotheken, zoals de NIOO bibliotheek dan overbodig, zeker als alle wetenschappelijke literatuur open access digitaal toegankelijk is.
Jammer vind ik het wel, maar ik denk toch dat langzamerhand de bibliotheek verdwijnt en daarvoor in de plaats een afdeling Research Information Support komt, hopenlijk met inderdaad een soort ‘ knowledge experience’ center om gagdets, games en tools te testen en te introduceren. Zeker ook met taken op het gebied van de informatie- en academische vaardighedentraining, publicatiebeleid en open access, onderzoeksregistratie en data-archivering. Ook het bijhouden vna portals en ingangen is een mooie taak om toegang voor de eigen groep te stroomlijnen. Onderwerpen genoeg en die blijven heus wel.

Referenties:
McKnight, Sue ( editor) Envisioning Future Academic Library Services: Initiatives, ideas and challenges . Facetpublishing., 2010. ISBN: 978-1-85604-691-6

Staley, David J. and Malenfant, Kara L. (eds.) Futures Thinking for Academic Librarians : Higher Education in 2025. ACLR (Association of College & Research Libraries), 2010.

Mackenzie Owen, John. De Nederlandse Bibliotheek voor het onderwijs: toekomst Hogeschool- en Universiteitsbibliotheek. in: Informatieprofessional (2011) nr 4 p. 18-21.

Lutgens, G. en G. Goris. De UB als Learning Space. In: Informatieprofessional (2010) nr. 11/12.

Koster,Lukas en Rosemie Callewaert. Dicovering The Library Collections: library traditions in the light of the web and its users.

Toegevoegd 7-6-2011:
Verslag van het symposium "Future of Academic Library May 16.17 2011" in Library Journal

Open Onderzoeksdatadag

2011-05-20T12:30:00.003+02:00

Open Onderzoeksdata dag van Surf georganiseerd in het Trippenhuis van de KNAW, maar georganiseerd door Surffoundation om te laten zien wat de diverse deelnemers als voor activiteiten ontwikkelen op het gebied van onderzoeksdata.
Directeur Surf opent Open Onderzoeksdatadag met beschrijving van populaire, maar al oude thema's: "cloud" en "open". De begrippen zijn niet nieuw en al tientallen (cloud/web) zo niet eeuwen (open) oud, maar de ontwikkelingen gaan traag, kijk bijv. naar de Berlin Declaration die toch al in 2003 door bijna alle partijen getekend is. Maar Open Access is nog niet echt doorgebroken. Wel veelbeleovend is het feit dat gisteren minister Verhagen van bij de opening vna de digitale agenda sprak over het inrichten van een Open Dataportaal voor overheidsinformatie. (zie info van ministerie, ook Neelie Kroes heeft over Europese open data geblogd)

De Keynote wordt uitgesproken door Jan Luiten van Zanden: “2+1 argumenten voor data-delen” over global economic history ofwel hoe overtuig je collega's van het belang van open opslag
Ook van Zanden is geennieuweling op dit terrein, zo heeft hij al in 2006 een basisartikel geschrven over samenwerking onder de titel ‘Do ut des. Collaboratories as a "new" method for scholarly communication and cooperation for global and world history” [Do ut des = Geef opdat gegeven zal worden] Hij leidt nu een groot project CLIO-INFRA, dat bestaat uit hubs, die samenwerken in collaboratoriess.
Wat zijn nu zijn argumenten voor open data:
- morele argumenten: voortgang van de wetenschap en maatschappelijke investeringen
- nieuwe publikaties mogleijk door samenwerking en vergelijkingen
- workshops voor uitdragen van kennis
- geld, aantrekken van nieuwe geldbronnen
- gezag en het verkrijgen van autoriteit
Hij komt met een mooi historisch voorbeeld over het onbedoeld gebruik van het VOC-archief, doordat bleek dat daat gegevens inzitten over bevolkinssamenstelling van Sri Lanka in die tijd.
De argumenten voor het delen van data zijn: efficiency, sommig onderzoek alleen mogelijk door vergelijking, disciplinerende werking Data Availability Policy [= eis van tijdschriften dat data gedeponeerd wordt).

Voorts komt Wilma Mossink van Surf. Zij bespreekt de rapporten van werkgroep Toegang tot Onderzoeksdata en geeft de handige verkote URL: http://www.surffoundation.nl/ToegangtotOnderzoeksdata . Dat is een iets andere link dan die naar de site van Open Onderzoek, die we (ik) eerder gebruikte.
Over de meeste heb ik geblogd in het kader van een bijeenkomst van het Onderzoeksdataforum.

Ze bespreekt ook al enkele rapporten, dioe nog niet gepubliceerd zijn, zoals het witboek dataprofessionals (werk ik zelf aan mee), DIPP over publiek private samenwerking en CARDS over veilig opslaan en gecontroleerd delen van data.
Ook stipt Wilma Mossink het project PersiD aan over persistente identifiers.
En de algemene aanbevelingen daaruit, voor NWO-KNAW, voor VSNU, voor de uitgevers en voor de instellingen. De deelnemers hebben dit allemaal op een A4-tje meegekregen, ik heb het in dropbox gekopieerd.

Theo Mulder, directeur onderzoek KNAW (en dus ‘onze’ hoofd-directeur) schets het KNAW-perspectief . Hij opent wel heel illustratief door Nederland te schetsen door de ogen van een Amerikaan als ‘shoppingarea’. Wat zijn de argumenten voor open onderzoeksdata? Mulder noemt drie argumenten:
- belastingbetalerargument,
- versnelling van wetenschap en
- kenniscrisis = aantasting legitimiteit van de wetenschap
Extra aandachtspuntje: bij de data zou ook de software open (open source) moeten zijn.
De rol KNAW is daarbij beprkt tot wat zij zelf voor de instituten voorschriven. Onlangs is er een beleidsnotitie ‘Open Access en Digitale Duurzaamheid’ uitgegaan ; er is geld gereserveerd voor Open Access, ieder instituut moet een datanotitie schrijven en iedere onderzoeksplan moet een dataparagraaf bevatten. Er is een ondermeer een flyer gemaakt met meer informatie. Mulder pleit ook voor schaalvergroting (internationalisering): een mogelijkheid om aan het ‘shoppingarea’effect te ontkomen.

Ron Deker van NWO belicht vervolgens het standpunt van de NWO. Ook zij zijn voor open data en ook hij stipt DANS aan het gezamenlijk instituut van KNAW en NWO, dat een voorziening biedt voor het opslaan van data. Hij haalt ook Minister Verhagen aan die die expliciet heeft gezegd "publieke data = open data = gratis data". NWO hanteert een duidelijk onderscheidt tussen publicaties en data. Bij data blijft NWO mede-eigenaar, data moet daartoe goed gedocumenteerd opslaan
NWO wil de bewustwording stimuleren.
Open data is het kunnen verschaffen van toegang (techniek) en het toegankelijk maken (juridisch-inhoudelijk). De beweegredenen van het delen van data zijn: kennisdelen en efficiency (hergebruik).
Als geldschieter kijkt NWO graag naar de efficiency van de subsidie :zij financieren liever één topfaciliteit dan 2 of 3 middelmatige. Zij zijn voorstander van goede citatie (kan door persistent identifier), en ziet problemen bij attributie (erkenning). Uit het publiek vertelt een deelnemer over het gebruik van ISBN aan datasets (bij taalkunde).

Peter Doorn van DANS spreekt als laatste over Dans en over “ Duurzame toegang tot onderzoeksdata”. Hij noemt Easy.dans.nl een soort Youtube voor onderzoeksdata. Hij verhaalt over de historie van Dans: uit 2005 en voorganger Steinmetz archief: over de functies als archief, advies- instelling , keurmerk. Dans heeft proef gedaan met data reviews (online) met een positief resultaat. Er is een rapport van op te halen op de op danssite.
Doorn geeft als aanbeveling mee, om onderzoeksdata te registreren in Research Information Systeem, actueel in Nederland is dat het Metis-systeem.

Ter afsluiting een paneldiscussie: Olv Leo Verdonschot

In 2 minuten mogen de panelleden een stelling verkondigen waarna een discussie volgt.
* Barend vd Meulen van Rathenau: Onderzoeksresultaten zijn niet uitsluitend afhankelijk van de meetbare prestaties. Ligt bij onderzoekers zelf, die kunnen niet meetbare resultaten, zoals datasets opnemen in zelfevaluatie.
* Karel Moons UMCU: Geneeskundig onderzoekers zijn huiverig om kennsi te delen. Ze zien op tegen het veel werk om gbegevens te anonimiseren. Maar ze zijn vooral bang dat ‘anderen’ meeliften met het vele werk dat zij gedaan hebben, zij zijn bang voor onkundig gebruik, onderuithalen van publicaties, who guards the guardians. Er zijn tijdsbeperkingen nodig( bijv. de tijd, die nodig is voor de originele onderzoeker om te promoveren) en publiceren Good Scientific Practice Guidelines
* IJsbrand Aalbersberg van Elsevier houdt zich bezig met het linken van publicaties met data. Elsevier is geen voorstander van copyright op datasets. Ze willen het liefst data in disciplinegeridchte repository met een aggregator als datacite. De data zo goed en rijk mogelijk linken op meerdere niveaus en binnen artikelkan dan een windowgeopend worden voor datarepository.
* Maria Heine, UKB en TUDelft van push naar pull: de 3TTU Datacentrum gaat samenwerken met Dans als centraal expertisecentrum (ev in overleg met e-sciencecentrum) en decentraal opgezet netwerk van locale frontoffice
Laatste vraag “waarom houden de instituten tegen webtrends in de informatie die zij met belastinggeld vergaard hebben voor zichzelf" Ze zien de directe winst niet en ‘voor de een een vak, voor de andere een hobby’

Interessante dag (presentaties en video staan online) , met name doordat het een soort state-of-the-art vertegenwoordigde van de grote financierende instellingen als NWO en KNAW. Waar staan we nu? Het antwoord is: “open als het kan beschermd als het moet”.
Ondanks het hoog mannen-in-pak-gehalte toch een gedenkwaardige middag, wat in ieder geval nog wel gevolg kan hebben voor de positie van de onderzoeksdata in Nederland met wat mij betreft als kernwoorden:
- Meer aandacht - bewustwording
- Zoveel mogelijk open
- Schaalvergroting
- Disciplinegericht

Surfconext

2011-05-17T08:30:00.002+02:00

Donderdagmiddag 12 mei naar Surf in Utrecht voor een middag-workshop Workshop Surfconext online samenwerken

Ikzelf had het idee dat Surfconext in de plaats zou komen voor Surfgroepen, die uitgefaseerd worden. Ook andere deelnemers bleken dat idee te hebben. Maar toch is dat niet zo.
Surfconext wordt geen volledige dienst zoals Surfgroepen, maar in plaats daarvan is het middelware, die verschillende apps via een inlog met een team verbindt.
- NB de aangekondigde COIN: Collaborative Infrastructure – gaat ook niet door en men gelieve die benaming niet meer te gebruiken:) -

Na een introductierondje, waarbij gevraagd werd om in een woord te zeggen wat je denkt bij ‘Surfconext’(Surf heeft altijd leuke didactische werkvormen) was al wel duidelijk dat het zou gaan om samenwerken, om de cloud, maar dat er nog veel vraagtekens zijn (uitdaging, kans).

Het gaat dus om ‘open social portal’, zoiets als iGoogle, een pagina die je zelf kunt personificeren met gebruikmaking van verschillende gadgets. Daarbij wordt gebruik gemaakt van:
1) Surffederatie, saml één inlog [authenticatie- en autorisatiedienst ]
2) Surfteams, die je overal mee kunt nemen
3) Open social of vlgs Google code
4) Collaboration tools [software om samen te werken zoals webconferencing – Big Blue Button, documenten delen – Liferay, taken delen – Alfresco, vragenlijsten – Foodle]

Surfconext is gebaseerd op Grouper (groups management toolkit) van Internet2, het Amerikaanse Surfnet.

Alle informatie over Surfconext staat bij elkaar op de pagina www.surfconext.nl, ook het filmpje wat we ter introductie te zien kregen.

Daarna mochten we zelf wat oefenen om een gevoel voor Surfconext te krijgen via het demoportaal. We kregen allemaal een inlognaam (Testuser65 voor mij).
In Surfconext kun je tabbladen aanmaken waarop je vervolgens gadgets plaats (beperkte keuze nog maar zo’n 15 stuks). Een beetje als een beperkte Netvibes.
De tabbladen kun je koppelen aan teams (=Surfteams) en die kun je dan met je teamleden delen d.m.v. een snapshot (dus niet gelijktijdig wijzigen en updaten).

En dan kun je dus met die gadgets documenten delen, webconferenties houden, dus chatten, agenda’s bijhouden, datums prikken e.d.
Geen erg specifieke voorzieningen zoals samenwerken met een citatie manager, of in een experiment.

Het idee is dat de aangesloten instellingen zelf een open social portal bouwen en zich dan bij Surfconext aansluiten voor online samenwerken.
Het demo surfconextportal blijft nog tot augustus, daarna wordt het ev aangeboden als voorbeeld voor de instellingen om een eigen portaal te bouwen, als een soort whitelabel portal voor instellingen. Dat komt dan in de basisvoorzieningen. Zelf een open social portal bouwen kan heel basic (helaas moeilijk met sharepoint te combineren).

Op zich vind ik zo’n open social portal wel een goed idee, en ik heb dan ook meteen onze webmensen erop geattendeerd.
Dat wil zeggen ik heb ze een link gestuurd van de Universiteit Twente, die een eigen open social portal heeft (My University) naast hun hoofdpagina. Ook een blog van het bedrijf Q42, dat UT geassisteerd heeft met het bouwen van de portal.

De toegevoegde waarde van Surfconext zit hem dan m.i. uitsluitend in het geauthenticeerd inloggen via Surffederatie.

WoS Export onder hoofdletters in Endnote

2011-05-11T17:11:00.004+02:00

Soms, meestal bij oudere titels worden de titels van de artikelen in Web of Science opgenomen met allemaal hoofdletters.
Bij het exporteren en inlezen naar Endnote worden deze titels als hoofdletters ingelezen.

Hoe krijg je die titels nu in normale tekst gezet:

1) Via de outputstyle
In principe is het niet erg dat titels in Enndote soms kapitaal, soms niet in hoofdletters staan. Het is de outputstyle die uiteindelijk bepaalt hoe een verwijzing eruit komt te zien.
Bijvoorbeeld je wilt een citatie opmaken conform de richtlijnen van het blad "Ecology".
Dan pas je in Endnote de outputstyle voor 'Ecology' zo aan dat de woorden in het titelveld niet als hoofdletters, maar als in een zin worden geschreven.
Via EDIT - Outputstyle - Edit Outputstyle 'Ecology'
Kies uit het linkse navigatiemenu onder het kopje Bibliography "Title Capitalization"
Verander dit naar 'Sentence style capitalization"
Bewaar de outputstyle als 'Ecology Copy'
Selecteer vervolgens deze outputstyle

2) Via aanpassing van importfilter
De ISI Software Export Helper, die er voor zorgt dat de referenties automatisch in Endnote worden opgenomen maakt gebruikt van het importfilter "ISI-CE.enf".
Als je dit filter aanpast dan worden de toekomstige titels automatisch als niet-kapitaal opgenomen.
Open de Import Filter Manager met EDIT en kies "ISI-CE.enf".
Pas "Field Editing" aan voor Field Editing for TITLE
en verander dit naar to Sentence.
Bewaar de filter.
NB automatisch wordt het bewaard als "ISI-CE COPY.enf"
Hernoem dit naar "ISI-CE.enf" en vervang de oudere versie.

Je eerder ingelezen titels, die nog kapitaal staan, kun je opnieuw inlezen, nu zonder hoofdletters.

Suriname

2011-05-03T13:29:00.014+02:00

Op Vogelreis in Suriname:
- langs oude plantages (Peperpot) rondom Paramaribo met gewoonste (grietjebie) en mooiste (donacobius) vogel

- langs de Warappakreek (Mangrove) naar Matapica strand met heel veel grijze strandlopers(legstrand van zeeschildpadden)

- over Kabelebo rivier naar stroomversnelling

- van Fungu-eiland nabij Raleighvallen naar de Voltzberg en de lek van de oranje rotshanen

- van Arapahu naar de watervallen in de Corantijn