23 nov 2009

Elektrische scooter

De voordelen van een NS voordeelurenkaart zijn legio. Niet alleen kun je er na 9 uur en in het weekend met korting mee in de trein reizen, maar hij kan ook dienen als OV-chipkaart. En bovendien heb ik er mijn abonnement op de OV-fiets op laten zetten.
Dat werkt perfect! Op heel veel NS stations zijn OV-fietsen te huur. Veelal via aparte fietskluisjes, soms ook via een grotere fietsbox of bij de stalling.
Zo kan ik als ik met de trein naar Breukelen ga, een OV-fiets nemen om naar Nieuwersluis te fietsen. Je toetst het nummer van je NS reductiekaart in en een pincode en voilà: een keurige fiets staat je ter beschikking. Nadeel is wel dat je niet kunt reserveren, dus je weet nooit zeker of er nog een beschikbaar is. Nu is dat in Breukelen niet zo erg, van daar gaat ook een bus naar Nieuwersluis, maar in Wolfheze is dat een ander verhaal. Deze zomer ben ik een paar keer naar station Wolfheze gereisd om daar met de OV-fiets naar Heteren te fietsen. Wel spannend of er een fiets aanwezig zou zijn, want vanuit Wolfheze zijn er niet zoveel andere mogelijkheden.
De fietsen zijn eenvoudig, zonder toeters en bellen, maar je kunt gelukkig altijd het zadel lager zetten. De kosten worden automatisch afgeschreven (€ 2,85 voor een dag)
Dus mijn ervaringen met OV-fiets zijn goed.
Eind van de zomer kondigde OV-fiets aan dat ze op enkele stations ook elektrische scooters aanbieden. Zo ook op station Ede-Wageningen. Het leek me wel leuk om eens op een scooter te rijden en nu kon ik mooi proberen om van Ede-Wageningen naar Heteren te scooteren. Op mijn 16e had ik een mobylette, dus ik heb wel eens brommer gereden. Voorwaarde voor de huur van een elektrische scooter is een rijbewijs of een bromfietsbewijs. Dus gewapende met mijn rijbewijs en een geleende helm (hoeft niet, maar leek me toch veiliger) toog ik op donderdag 8 oktober naar station Ede-Wageningen. Daar aangekomen zag ik ze al staan: 6 stuks, mooie glimmende gele scooters. Maar helaas, zei de verhuurder, ze zijn allemaal gereserveerd voor de Gemeente Ede. Die gaat een promotietour houden.
Gereserveerd voor de gemeente????? Maar je kunt toch niet reserveren?
Dat klopt, zei hij je kunt niet reserveren.
Tja, de gemeente staat kennelijk boven de wet wat dat betreft. Ook mijn argument dat ik als betalende klant toch veel aantrekkelijker ben dan reclamemakers had geen succes. Ik kreeg er geen mee. Helaas!


In Edestad.nl staat een verslag van die promotietour en daaruit begrijp ik dat ik voor de volgende heren plaats heb moeten maken: burgemeester Cees van der Knaap, directeur Nationale Park De Hoge Veluwe, S.E. baron Van Voorst tot Voorst, wethouder verkeer, Peter van 't Hoog, directeur NS OV-fiets, K. Mook en teammanager mobiliteit en verkeer van de provincie Gelderland, F. van de Wart. [Foto: Jan Pit/BDU]


Een tweede kans op woensdag 18 november jl. Ik weer met helm en rijbewijs naar station Ede-Wageningen. En jawel het lukt. De verhuurder haalt een elektrische scooter uit de stalling. Ik lees in de korte handleiding waar het licht en de claxon zit en ik vraag aan de verhuurder hoe ver ik er mee kan rijden. 40 km zegt hij. Mooi, zeg ik naar Heteren is 13 (vlgs de fietsrouteplanner), dus dat moet goed lukken. Een oplader mee, hoeft niet zegt de verhuurder, maar ik hield aan en kreeg hem toch mee.
Een beetje zenuwachtig op pad, het zit toch wel een beetje vreemd, en door de helm moest ik ook goed de spiegeltjes gebruiken. De scooter rijdt 25 km/uur dus met een rustig gangetje bromde ik over het fietspad Bennekom door en naar Wageningen.
Maar hij gaat steeds langzamer lopen, met een gangetje van 10 km per uur kruipt de scooter door Wageningen richting veerpont. En dan stokt hij helemaal. Geen elektriciteit meer. Oei, wat te doen. Gelukkig zie ik een klein eindje verder een Peugeot Garage (Auto Versteeg Buurman) aan de Diedeweg. Daar mocht de oplader in het stopcontact en kon ik rustig FietsNed, de fietshulplijn bellen. FietsNed liet me de oplader controleren en raadde me aan nog een half uur te wachten tot hij voldoende stroom zou hebben om de laatste kilometers naar Heteren te maken.
Ik kreeg nog een kopje koffie aangeboden en na een oponthoud van een klein uur kon ik weer vertrekken en reed ik naar de pont en aan de overkant verder tot Heteren.


Daar heb ik hem meteen weer in het stopcontact gestoken. De rest van de dag heeft hij staan laden. Ik zag nu alle vier de lichtjes op de oplader branden. Ik zag nu ook dat er een soort brandstofmeter is die met groen-geel-rood aangeeft hoeveel power je nog hebt. Aan het eind van de dag rustig naar station Ede-Wageningen getuft. Zonder oponthoud.



Les: Controleer altijd eerst of hij helemaal is opgeladen voordat je een elektrische scooter huurt.





Met dank aan: Auto Versteeg Buurman B.V. Wageningen

16 nov 2009

Bijeenkomst NVB



Het jaarcongres van de NVB had als thema: “verbinden op inhoud”. Wat betreft de Twitter-biblio-community is wel degelijk sprake geweest van een verbinding op inhoud. Er was gratis draadloos internet beschikbaar dat goed functioneerde en zoals nog is na te lezen op de Twittersite en in de speciale #nvb09 Twub is er goed gebruik van gemaakt. En ik moet zeggen dat het erg leuk was om te doen: het bijwonen van een congres en real time meelezen wat anderen meemaken en zelf in de discussie meegaan. Het live bloggen is er bij ingeschoten, maar dat heeft dacht ik alleen Dee’tje gered. Ikzelf heb 51 tweets gemaakt met de hashtag #nvb09. Alle tweets, ook die van anderen waren als twitterfontein te zien in de lounge bij Ebsco en op de site van de NVB zelf.

Naast het twitterverbond heb ik me ook verbonden gevoeld met alle oud- en ex-collega’s, alle oude en nieuwe bekenden die ik in levende lijve heb gesproken en gezien. Het was ook in dat opzicht een geslaagd congres.

En was het ook leerzaam, ofwel heb ik er wat van opgestoken?

Ja, ook wel. Ik ben met drie reflectie-onderwerpen naar huis gegaan en nu na een zwaar regenachtig weekend zit ik er nog steeds over na te denken.

De eerste kwam van de key-note-spreker Bas Haring. Ik had vooraf het artikel “Bas Haring: ‘Pile not file’” gelezen in de informatieprofessional en was niet onder de indruk. Ook nu weer gaf hij een verslag van zijn poging om zijn spullen te ordenen op een eendimensionale manier. Zelfs in de goeie oude tijd, toen we nog met kaartcatalogi werkten was er al sprake van meervoudige ingangen en nu met het ‘tagging’ is multidimensionale toegang tot informatie eerder norm dan uitzondering. Ook zijn ‘restbox’ is na het “Everything is miscellaneous items” van David Weinberger niet echt een originele gedachte. Maar hij, Bas Haring, bracht het wel leuk. In drie kernwoorden adviseerde hij: niet-perfectonistisch structureren, zoekserendipity en eilandisering (verbinden vervlakt zegt hij). De kerngedachte die me bij bleef is dat het helpt als je probeert ergens op een andere manier naar te kijken. Bas haalde een anekdote aan van een schilder die een krijttekening had gemaakt, het begon te regenen en terwijl Bas naarstig naar een dekzeiltje zocht, was de schilder heel tevreden over wat hij had gedaan.

Deed me erg denken aan The Painter’s Link een nummer van Kate Bush van haar CD Aerial. Zij beschrijft daar de dag: in ‘architects dream’ heeft de schilder een schilderij gemaakt en dan:”


The painter:
It’s raining What has become of my painting All the colours are running

The chorus:
So all the colours run
So all the colours run
See what they have become
A wonderful sunset

En vervolgens gaat de zon onder in Sunset.


Het tweede onderwerp van mijn reflecties wed aangedragen door Andrew Keen, schrijver van “The cult of the amateur”. In dat boek geeft hij Internet de schuld van de verwording van de maatschappij, maar in dit praatje – Digital Vertigo(link is van eerder praatje met dezelfde titel) – nam hij dat terug. Het is niet internet, maar het zijn de sociale media. Sociale media zijn de vervanging van autoriteit en de aantasting van de autoriteit tast de maatschappelijke organisatie aan, maar vraagt Keen zich af, hoe overleven we als organisaties verdwijnen en alleen individuen overblijven? De wereld wordt plat en dan moet je wel aan de sociale media. We moeten ons zelf verkopen en darwinistische strijd leveren met elkaar. Toevallig, of juist niet toevallig, stond er in de weekendbijlage van NRC dit weekend een stuk van hoogleraar sociologie Frank Furedi. Aantasting van gezag brengt vrijheid in gedrang, zegt hij. Plato was er al bang voor: dan krijg je nl anarchie. Moreel gezag ligt natuurlijk bij ouderen en ouders / leraren en is in grondslag nodig. In ditzelfde weekend heeft ook de Volkskrant een stuk van Peter Giesen over de aantasting van het gezag van de expert, van de wetenschap. Keen probeert de hypocrisie aan te pakken door te laten zien dat de democratie geprezen wordt door de elite die op de sociale media het hoogste woord voeren. We geven onze privacy op , in de oude wereld hadden we onze privacy nog, zegt hij nostalgisch. Maar zijn oplossing spreekt me niet aan: Als je zoals Keen suggereert niet meedoet aan sociale media doe je m.i.juist niet mee aan de maatschappij. Bovendien was er in vroegere tijden ook geen privacy, dat is ook maar een concept van de laatste tijd. Efimova noemde even later in haar praatje over bloggen dat je wel moet opletten want door te bloggen zet je jezelf te kijk in je voortuin.
Kernvraag waar ik mee blijf zitten is: wat kun je als maatschappij doen aan het verval van het gezag en valt dat democratisch op te lossen met respect? Misschien ga ik toch maar eens het boek lezen dat Keen aanraadde van Fred Turner: “From Counterculture to Cyberculture: Stewart Brand, the Whole Earth Network, and the Rise of Digital Utopianism” hoewel ook al weer uit 2006 [volgends de introduction gaat het over de geschiedenis van de cultuur rondom Wired, hoe uit netwerken een nieuwe orde ontstaat waar zelfs leden van de gevestigde orde zich bij aansluiten). Dan toch maar Fiuredi’s nieuwe boek: “Wasted: Why Education Isn't Educating" over “:politicisation of education and the crisis of adult authority”


Het laatste onderwerp wat ik meeneem is over het imago van de informatiespecialist. Klaas-Jan Mollema over de problemen bij de opleiding IDM. Gelukkig is er een Taskforce opgericht (TACIS, Taskforce Arberidsmarktcampagne Informatiespecialisten) die d.m.v. een reclame campagne in ieder geval de bekendheid van het vak op gaat poetsen. Het reclamebureau Co-unlimited gaat de campagne maken onder het motto "wat te doen zonder informatiespecialist" . Sponsoren worden nog gezocht. Het lijkt me een goed streven, want het is inderdaad ook voor een praktijkmens – en niet alleen voor de scholieren die een opleiding moeten kiezen – soms best wel lastig te vertellen wat je doet voor werk.


Dus probeer ik nu anders tegen de gebruikelijke processen aan te kijken, cultuurmaatschappelijk een antwoord te vinden op de vraag hoe het respect/ gezag te herstellen en wacht met spanning op de uitleg wat het vak van informatiespecialist inhoudt.



Ik ga ook nog Lilia Efimova’s proefschrift over bloggen lezen en het boek van Furedi. Genoeg te doen dus in de komende tijd.







Aanbeveling aan NVB en partners voor de volgende bijeenkomst: denk s.v.p. ook aan het aanbod aan stopcontacten voor elektriciteit voor de mensen met een laptop. En verder is wat mij betreft de tijd van de gedrukte reclamefolders voorbij, en ook de notitieblokjes en pennen zijn, in de gedigitaliseerde wereld van de informatiespecialist toch echt een gepasseerd station. Maar met dank voor de zeer geslaagde NVB-dag!

5 nov 2009

Het Nieuwe Werken bij Microsoft

Vorige week, 28 oktober ben ik met het Amsterdam Informatie Netwerk (AIN) meegeweest op bezoek bij Microsoft Nederland in Schiphol met als thema het Nieuwe Werken (hNW)).

Het begon allemaal, zo vertelde Hans van der Meer van Microsoft, met een Microsoft White paper in 2005. (Digital Workstyle: The New World of Work, May 2005). Zijn basispresentatie is online gezet (kleine letters download).

hNW sluit aanbij de trends in een zakelijk wereld. Trends van altijd aan en verbonden zijn, transparante organisaties en meer voor minder. En de rol van software daarbij: vereenvoudig hoe mensen samenwerken, vind informatie en verbeter inzicht in de business, bescherm en beheer informatie, reduceer ICT kosten en verbeter beveiliging.

In het oude kantoorgebouw van Microsoft NL is eerst een inventarisatie van activiteiten, om in het nieuwe pand de ruimtes daaraan aan te passen bijv. voor creatieve activiteiten ruimte creëren die uitnodigen tot creativiteit. Voor iedere activiteit zijn eigen ruimte.

Er wordt uitgegaan van een zogenoemde “Clean desk policy”, die zorgde voor 60 % minder print (eindelijk het papierloze kantoor: iedereen bewaard alleen maar stukken digitaal).

Transparantie is een belangrijk gegeven: ieders agenda is open, ook online omdat iedereen zelfvoorzienend is: er is geen secretariaat die voor telefoon en afspraken zorgt. Iedereen krijgt van de zaak een laptop en een mobiele telefoon. In principe loopt de basistelefoonvoorziening ook via de laptop via Office Communicator; er is geen vaste telefoon meer. Met efficiënt agendabeheer bespaart dat ook veel onnodige mails en telefoontjes, omdat je meteen kunt zien of iemand beschikbaar is ed. voor teleconferencing met Live Meeting, ook opname mogelijkheid voor archiveren. Het chatten wordt vastgelegd i.v.m. (Amerikaanse) compliance regels.

Wonderlijk genoeg wil op internet iedereen delen, maar binnen een organisatie willen mensen vaak dingen voor zichzelf houden. Dat vereist nog een hele cultuuromslag. Voor sommige medewerkers is het moeilijk. Het is belangrijk dat er respect is voor mensen die op andere manier werken (andere tijden, plaats) Er moet vertrouwen zijn dat het werk gedaan wordt. Daarom ook is niet de aanwezigheid op zich een norm, maar zijn er andere outputmetingen: halen van deadline, klanttevredenheid, etc. In andere landen bij Microsoft wordt nog niet zo gewerkt, aanwezigheid is vaak nog een belangrijk manage-punt. Management moet investeren in gedragsaanpassingen, om goed uit te leggen wat en waarom je bepaalde technologie gebruikt. Een belangrijke taak van de manager nu is om mensen te laten stoppen met werken, je kunt immers altijd maar doorgaan.

De vitaliteit, productiviteit en groei zijn gestegen in het nieuwe gebouw, waar volgens de principe van het Nieuwe Werken wordt gewerkt. Sommige aannames klopten niet: bijv jonge mensen vinden deze manier van werken fijn, nee dus die zitten in sociale ontwikkeling en willen op kantoor samenkomen.

Crowdsourcing, andere manier van leren en werken. hNW is containerbegrip waar je alles aan kunt hangen, interne project eigen naam geven. Er zijn verschillende scenario’s: slimmer – ontmoeten, vergaderen en communiceren. Profielen van medewerkers, m.n. hoe mensen die onder druk staan reageren. Balans in teams is belangrijk.

Na afloop van de presentatie krijgen we een rondgang door het gebouw. Het ziet er fantastisch uit! Er is gewerkt met mooie kleuren en afwisselende ruimtes. Overal is de mogelijkheid om je laptop aan te koppelen en te werken, of het nu in een werkhokje is, aan een grote werktafel, of op een loungebank, een kleine vergadertafel, of een grote. Er zijn ruimtes voor sta-vergaderingen en zitzak-ruimtes voor het creatieve proces met whitebords . Ik ben erg onder de indruk van het pand en hoe er vorm gegeven is aan het concept van hNW. Uiteindelijk is hNW een idee om de software van Microsoft centraal in te zetten en daardoor het werken te veranderen, maar het levert ontegenzeggenlijk buitengewoon interessante mogelijkheden.

Terug op het instituut met diverse mensen hNW besproken. Bij ons leeft de aanwezigheidscultuur nog volop en in de nieuwbouw worden de kamers afgestemd op de hiërarchische functie van degene die er in komt te werken. [ Dus niet zoals de directeur van Microsoft NL, die geen eigen werkkamer heeft – zomin als de rest van het personeel – maar het hele pand zijn kantoor noemt.] Chapeau!



Goede illustratie bij het concept van het Nieuwe Werken, fijne ontvangt, goed verzorgd.

19 okt 2009

Bijeenkomst Endnote X3

Bijeenkomst georganiseerd door Researchsoftware.com in samenwerking met ThomsonReuters in het gebouw van World Meeting Center BIMS in het Triport 3 gebouw op Schiphol.

Ongeveer 10 deelnemers waarvan 3 gasten uit Engeland en 2 uit België. De trainer van Researchsoftware Mariël Volckaert begint met een algemene uitleg over Endnote X3.


Na een korte ppt-presentatie laat ze Endnote zien. Als eerste gaat ze in op termlists. In Reference Manager is een ander soort terms: nl de indextermen. Je kunt daar ook synoniemen opnemen. In Endnote kan dat niet, dat zijn meer platte lijsten. Alleen in de journalslijst kun je er synoniemen (abbreviations) aan geven.
Je kunt ook een lijst met tijdschriftnamen en afkortingen importeren, maar dat moet je eigenlijk doen vóór je begint met records te importeren, of anders je bestaande library exporteren en importeren in een nieuwe library. Je kunt dan wel veel conflicterende records vinden. De gast van ThomsonReuters belooft dat er meer aandacht besteed zal worden aan het intelligenter maken van de termlist.

Ben toch steeds meer gecharmeerd van het online zoeken in databases. Je kunt inderdaad ook de velden definiëren waarin je wilt zoeken. Ik weet niet of dat al in eerdere versies kon, maar het levert wel goed resultaat op. Je kunt zelfs op de Mesh headings zoeken in Pubmed en hij neemt de URL mee, terwijl je die bij handmatige invoer moet afleiden uit de PMID.

Er was een vraag naar mogelijkheid voor een federated search. Dat kan niet rechtstreeks uit Endnote, maar als je zelf al een federated search aanbiedt kun je daar een connection file op maken in Endnote.

Nieuw in Endnote X3

Sneller opstart omdat er een selectie gemaakt is in de connection files, outputstyles en import filters. Van ieder zijn maar 100 opgenomen als default in de installatie, maar als je ze download van de site kun je wel alle 4145 bestanden gebruiken.

Group set kun je maken zodat je een niveau in indeling kunt toevoegen. In de group set kun je zelf groepen aanmaken: gewone groepen of zogenoemde ‘smart’ groepen. Voor de smart groepen vul je een zoekvraag in en alle records die je aan de library toevoegt, die overeenkomen met die zoekvraag worden aan de smart group toegevoegd.

Nieuw is ook dat je een bibliografie kunt maken aan het eind van een sectie/hoofdstuk. Daarvoor kies je in de outputstyle de optie Sections. In Word moet je dan Sections aangeven dan kan hij per sectie een bibliografie maken en een totaallijst aan het eind. Ook kun je zelf aangeven in de outputstyle onder Numbering hoe je meervoudige citaties op één verwijzing moet zetten 1a,1b of 1-2 .

Plannen voor Endnote X4

Jason Rollins van Product Development bij ThomsonReuters geeft een overzicht van de komende ontwikkelingen, zoals een ‘build-in’ pdfviewer. Of een metadata-grabber, die vanuit een pdf een Endnote record kan maken, automatische bookmark (hyperlinking in-text citations) van de citatie naar de referentie in je bibliografie. Ook een leuk idee is een vergelijkingstabel die aangeeft welke records je in je tekst gebruikt en de samenvoeg-functie voor duplicaten.

Er komt wel een mogelijkheid om je file attachments te transferen naar Endnote Web, met de link voor de mensen waarmee je shared, zodat ze zelf als ze toegang hebben de tekst kunnen ophalen en lezen. Nu wordt in het veld File Attachments de verwijzing gemaakt naar de internal-pdf: ...pdf.

In Endnote Web komt een ‘capture’ functie die de gegevens voor je van een webpagina door kan sturen naar je Endnote (desktop of Endnote Web). En misschien al over een paar weken is de nieuwe versie van Endnote Web klaar, met de mogelijkheid om het formaat van de titel (bijvoorbeeld italic voor taxonomische namen) te bewaren bij transfer.


Disc bv had het goed verzorgt, met broodjes voor de lunch, gebak en een borrel toe. Mooie locatie ook daar op Schiphol met uitzicht op het Microsoft gebouw en de komende en gaande vliegtuigen.

17 okt 2009

Multitouch tafel in OB Rotterdam


Vrijdagmiddag 16 oktober 2009 is, na een minisymposium, de nieuwe multitouch tafel feestelijk in gebruik genomen in de bibliotheek Rotterdam met een nieuwsquiz tussen de directeur en de nieuwslezer van RTL Nieuws. Daarna konden we zelf ook proeven van de multitouch tafel en de quiz die voor de OB Rotterdam (en Den Haag en Delft en Laren-Blaricum) is ontwikkeld.
OB Rotterdam won de innovatieprijs met het idee om op een vernieuwende manier de oude nieuwsleestafel vorm te geven. Met financiële hulp van Probiblio, inhoudelijke medewerking van RTL Nieuws (nieuwsquiz) en programmeerhulp van Mirabeau is op de multitouch tafel van Microsoft (Surface)een nieuwsquiz geïnstalleerd, die vanaf nu in de OB Rotterdam gespeeld kan worden.
Cornelis Krul van de OB Rotterdam heeft erover geschreven in de Informatie Professional (nr. 7/8 – 2009 p. 30-33).
Het minisymposium vond plaats in de zogenoemde Glazen Zaal op de 1e etage van de OBR.

Mijn eerste bezoek aan de OBR heeft wel indruk gemaakt. Ik vond meteen al bij de entree het geheel er gezellig en levendig uitzien en we werden vriendelijk ontvangen in een aardig zaaltje. Daar stak eerst een medewerker van Microsoft van wal en toonde het idee en de geschiedenis van de Microsoft Surface. In wezen is het een tafel waarin ingebouwd een PC met Windows Vista, een lichtbron, een aantal camera’s en kan objectherkenning via touchpoints. De objecten moeten dan wel voorzien zijn van ‘tags’. Byte tags en Identity tags worden gebruikt, voor bijvoorbeeld barcodes is de cameraresolutie niet hoog genoeg. Standaard zijn er zo’n 55 touchpoints actief, maar in principe kan dit onbeperkt. En als je dan ook nog een camera en beamer erboven hangt kun je het nog mooi projecteren zodat je ook de handen van de persoon kan zien die de objecten versleept of oproept.
In de Engelse wikipedia staat:

Microsoft Surface (codename Milan) is a multi-touch product from Microsoft which is developed as a software and hardware combination technology that allows a user, or multiple users, to manipulate digital content by the use of natural motions, hand gestures, or physical objects. It was announced on May 29, 2007 at D5 conference.

Onze inleider (Martin Tirion) heeft een baan als “user experience evangelist” en noemde het programmeren van applicaties voor de tafel tamelijk eenvoudig. Hij heeft zelf de applicatie ontwikkeld die bij de Koefnoen tv uitzending van 10 oktober hij werd gebruikt.
Er zijn wel een paar standaard applicaties, maar gebruikelijk is toch dat de afnemer van de tafel zijn eigen applicatie daarvoor creëert.
Op de speciale Surface-blog is te lezen wat voor acties en ontwikkelingen er allemaal spelen rondom deze tafel. Omdat het een multi-user (en zelfs meer gelijktijdige gebruikers) is, nodigt het al snel uit tot interactie en associatie. Op de Microsoft Surface website en op Youtube staan diverse filmpjes met gebruikerservaringen.
Because it is a multi-user computer, it’s important for Microsoft Surface to convey rich information to the software designers and developers to create brilliant experiences. Surface uses an vision system to see the interactions of hands and other physical objects. You can build your own vision based computer using parts off the shelf, but what makes Surface a unique commercial product is the engineering that has gone into both the hardware and software to provide a very powerful tool for businesses.

Later, tijdens de presentatie van de applicatieontwikkelaar van Mirabeau, konden we een ware schat aan toepassingen zien en de mogelijkheden lijken nog lang niet uitgeput. Presentaties op muur of op winkeldeur is allemaal mogelijk. Het gaat allemaal om interacties en communicatie, en om een bijna vanzelfsprekend gebruik. De toekomst volgens Franklin Heijnen van Mirabeau laat toepassingen zien die groter, gevoeliger en gerichter zijn en veel meer gemeengoed gaan worden. Via objectherkenning kun je verrijkte informatie aanbieden, je kunt informatie koppelen aan bijvoorbeeld een bibliotheekpas. Probiblio gaat een tournee maken met een applicatie rondom Oeroeg, het boek van Hella Haasse dat in de Nederland.
Leest – week gratis wordt aangeboden. Allerlei informatie rondom dat boek kun je dan oproepen op de tafel.
In het voortraject bij de OBR zijn ook nog twee andere producten bekeken: Horizon en Cantouch, beide werken met open source software.
Ook de Hogeschool van Utrecht gaat aan de slag met multitouch tafels. Een groep studenten uit diverse studierichtingen afkomstig gaan een week lang nieuwe toepassingen bedenken in wat genoemd wordt een ‘pitching innovation game’.

Al met al toch weer heel wat wijzer geworden.

27 sep 2009

Workshop Onderzoeksdata Knowledge Exchange-3



Op de laatste dag van de workshop is er nog gesproken over de rol van de subsidiegevers en Europa.
Samenvattend komt het er op neer dat het volgende nodig is:
• Metadata: tools nodig voor gebruikersvriendelijke invoer
• Standaarden; technisch vw herbruikbaarheid en semantisch
• Erkenning van data publicatie (data journal, impact factor)
• Open vs minder open access
• Opvallend ook de veranderende onderzoekstechnieken door nieuwe technologieën die voor een data deluge zorgen.
• Vraag naar fondsen: expliciet in subsidie van onderzoeksproject en lange termijn subsidie voor onderhoud data-opslag
• Shifting Mindset van onderzoekers naar belang van data-archivering en hergebruik



Woordenwolk gemaakt met http://www.wordle.net/.

24 sep 2009

Workshop Onderzoeksdata Knowledge Exchange -2


Een aantal (8) onderzoekers illustreren een case, bio-informatica, literatuuronderzoek, klimaatgegevens en sociale onderzoeken passeren de revue.

Uit de diverse gevalsbeschrijvingen komen een aantal gemeenschappelijke uitdagingen.
Met name (het gebrek aan) standaardisatie is een probleem alsmede het veelal tijdrovende documenteren, terwijl voor hergebruik duidelijke metadata onontbeerlijk is.
Er is veel vraag naar gebruikersvriendelijke metadata-tools, en bij voorkeur moet daar al bij de start van een onderzoek rekening mee gehouden worden. Onderzoekers moeten worden ondersteund, getraind in effectieve documentatie (metadatering) van onderzoeksgegevens.

Een van de inleiders stelde dat er een goede communicatie nodig is met de technologie-experts, want voor een onderzoeker is het onmogelijk om ook alle ins en outs van geavanceerde technologieën te beheersen.

Vanuit de sociale wetenschappen komen suggesties naar gestandaardiseerde consent formulieren voor onderzochte personen en voor onderzoekers die die gegevens willen hergebruiken en die zich ook aan regels moeten houden. Deel open acces is mogelijk, of getrapte toegankelijkheid, waarbij geanonimiseerde fragmenten wel publiekelijk toegankelijk zijn, maar de volledige data alleen na toestemming.

Hoewel meerdere keren de uitspraak terugkomt: “data sharing is uncommon” blijkt het zeker voor moderne grootschalige projecten praktisch onontbeerlijk. Megasystemen en technologieën kun je niet meer institutioneel behappen, maar vereisen een gezamenlijk approach.

Voor longitudinaal onderzoek is gearchiveerde data zeer waardevol, omdat je dan tijdslijnen kunt maken, maar dat vereist ook calibratie van de gebruikte methoden om vergelijkbare resultaten te halen.

Een paar inleiders stelden dat de onderzoeksvraag verandert door de hoeveelheid: waar je vroeger uitging van een hypothese en die ging testen,ga je tegenwoordig uit van het materiaal, waarin je patronen en uitkomsten zoekt. Ook de noodzaak tot multidisciplinair (incl technologie-experts) onderzoek en samenwerking in grote systemen vereisen een andere aanpak van het onderzoek.

En unaniem is men van mening dat de subsidiegever een belangrijke rol speelt in het geheel. Bij het subsidiëren van onderzoek zou al – ook financieel – rekening gehouden moeten worden met data management. Ook de neiging van subsidiegevers tot alleen het subsidieren van korte termijn projecten werkt dan tegen een efficiënte data management (laat staat met het oog op digitale duurzaamheid).

Een aantal voorbeelden zijn te vinden op de volgende sites:

· Social & Environmental Inequalities in Rural Areas
· Data support service van RELU
· Alfred Wegener Institute for Polar & Marine Research: Climate timelines
· Immunological data
· Parse, shared eu data
· Clarin webbased approach language
· GBIF
· Paleobiology Database
· The eCrystals data repository op basis van Eprints
· Psychdata: dataarchive
· Verrijkte Publicaties (veteranen tapes) .